എയർപോർട്ടിൽ ചെന്ന് നടപടി ക്രമങ്ങൾ എല്ലാം തീർത്തു ഫ്ലൈറ്റിലേക്കു കയറാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് വാട്സാപ്പിൽ മെസ്സേജ് വന്നത്..
സൽമു ആയിരുന്നു.
അത് തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ഇരട്ടി സന്തോഷമായി..
സൽമു – ഹായ്
ഞാൻ – ഹായ്
ഞാൻ – എന്താ ഈ നേരത്.
സൽമു – എണീറ്റപ്പോഎന്തോ അറിയില്ല നിനക്കു ഒന്ന് മെസ്സേജ് അയക്കാം എന്ന് കരുതി.
ഞാൻ – അപ്പൊ ഞമ്മളെ ഒക്കെ ഓർമയുണ്ടല്ലോ.
സൽമു – ഓർക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ. രണ്ടു വർഷമായിട്ടും മനസ്സിൽ നിന്ന് പോകുന്നില്ലെടാ.
ഞാൻ – എന്നിട്ടാണോ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച വിളിച്ചപ്പോ ഫോണെടുക്കാതിരുന്നേ.
സൽമു – അന്നേരം നിന്റെ മാമൻ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നെടാ. പിന്നെ ഞാനതു മറന്നു.
ഞാൻ – ഒരാഴ്ച വേണ്ടി വന്നു അല്ലേ ഓർമ തിരിച്ചു കിട്ടാൻ.
സൽമ – ഓരോരോ കാര്യങ്ങൾ വന്നു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ മറന്നതാടാ.
ഞാൻ – അത് കൊണ്ട് തന്നെയാ പിന്നീട് ഞാനും വിളിക്കാതിരിന്നെ
നമ്മളെ വേണ്ടാത്തവരെ എന്തിനാ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നെ എന്ന് തോന്നി.
സൽമു – ഹോ ഹോ ആരാ പറഞ്ഞെ വേണ്ട എന്ന്..
വേണം എന്നുള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ ഇന്നി മെസ്സേജ്.
ഞാൻ – എന്നിട്ടാണോ ഒരാഴ്ച ഓർക്കാതിരുന്നേ.
സൽമു – നിന്റെ മാമൻ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായത് കൊണ്ടാടാ.
അതൊക്കെ പോട്ടെ ഇങ്ങോട്ടേക്കില്ലേ. അതോ അവിടെ വല്ലവളും ഉണ്ടോടാ.
ഞാൻ – അതിനു മാമിയെ പോലൊരുത്തിയെ ഞാനീ ദുനിയാവ് മുഴുവൻ തിരഞ്ഞിട്ടും കണ്ടില്ലല്ലോ.
സൽമു – എന്നെപോലെ വേണമെങ്കിൽ ഇങ്ങോട്ട് വരണം അല്ലാതെ അവിടെ കിടന്നു തിരഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ.
ഞാൻ – വരുന്നുണ്ടേ. വന്നിട്ട് ശരിക്കൊന്നു കാണണം.
സൽമു – കണ്ടാൽ മാത്രം മതിയോ അതോ..
ഞാൻ – സൽമുവിന് എന്താണോ തോന്നുന്നേ അത് തന്നെ.
സൽമു – ഹോ അപ്പൊ ഈ വരവിലും എന്റെ എല്ലാം നശിപ്പിച്ചേ പോകു അല്ലേ.
ഞാൻ – നശിപ്പിക്കാൻ അല്ലല്ലോ വളർത്താൻ അല്ലേ സൽമു.