അപ്പോഴും കല്യാണിയമ്മ പാതി ബെഡ്ഡിലും, പാതി സുഷമയുടെ മടിയിലുമായി കിടക്കുകകയായിരുന്നു.
“അപ്പോൾ പോയിട്ട് വരട്ടേടി കല്യാണിയമ്മ മോളെ..” സേവിച്ചനവരുടെ കുണ്ടിയിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഹഹ്ഹആആ ” അമർത്തിയൊരു കരച്ചിൽ മാത്രമവരിൽ നിന്നുയർന്നു.
എല്ലാവരെയും ഒന്നു കൂടി നോക്കി സേവിച്ചൻ, സുഷമയുടെ കണ്ണിലെ കാമത്തിരയിളക്കം തിരിച്ചറിഞ്ഞ സേവിച്ചന് അവള് തന്റെ വഴിക്ക് വരാൻ ഇനിയധികം സമയമെടുക്കില്ലെന്ന് മനസ്സിലായി..
കാവ്യ അവനെ നോക്കാതെ നിലത്തു നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.
” ഹും ന്നാ ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ… മറക്കണ്ട നാളെ മുതൽ വാതിൽ തുറന്നു കിടക്കണം… കേട്ടല്ലോ… ” ഒന്ന് ഘനത്തിൽ മൂളിയിട്ട് സേവിച്ചൻ നടന്നകന്നു..
കല്യാണിയമ്മ കണ്ണ് തുറന്നു, ബെഡ് ഷീറ്റ് വലിച്ചു മേലേക്കിട്ട് നാണം മറച്ചു, പിന്നെ രണ്ടു പേരെയും നോക്കി പറഞ്ഞു,
“എന്ത് കാണുവാൻ ഇരിക്കുവാടി രണ്ടും, പോ റൂമിൽ പോടീ…”
സുഷമയും, കാവ്യയും പെട്ടെന്ന് തന്നെ റൂമിന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. കാവ്യ റൂമിലേക്ക് പോയി, സുഷമ വാതിൽ അടക്കാൻ മുൻവശത്തേക്കും.
————————————————————-
വാതിലടച്ചു റൂമിലേക്ക് പായുകയായിരുന്നു സുഷമ. അവളുടെ സകല കടിഞ്ഞാണുകളും പൊട്ടിയിരുന്നു.
കൊടുങ്കാറ്റ് പോലെയാണ് സുഷമ റൂമിലേക്ക് പാഞ്ഞു കയറിയത്, വാതിലടച്ചു ബെഡ്ഡിലേക്ക് നോക്കിയവൾക്ക് പ്രാന്ത് പിടിച്ചു പോയി, കാവ്യയെ അവിടെ കാണാനില്ല..
തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം ബാത്റൂമിൽ ഫ്ളഷ് അടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തേക്ക് വന്ന കാവ്യയെ കോരിയെടുത്തു ബെഡ്ഡിലെക്കിട്ട് സുഷമ. പിന്നെയവളുടെ മേലേക്ക് പാഞ്ഞു കയറി..
“ഹ്ഹ്ഹ് ആആആ ചേച്ചി പതുക്കെ…. .ഹോഹ്ഹ്… കുടിക്കെടി മോളെ.. ഹആആ അങ്ങനെ… ഹ്ഹ് ആ ചേച്ചി… ഹൂഊഊ.. മുത്തേ… ആഹ്ഹ്ഹ് സ്സ്സ് ഹഹ്ഹആആആ..