രാവിലെ എണീറ്റതും അമ്മ വഴക്ക് തുടങ്ങി..
അരികിൽ നിൽക്കുന്ന മനുവിന്റെ അമ്മയോടായി അവൾ.
അതേ മരുമകളെ ഇങ്ങിനെ വഴക്ക് പറയുന്നതും കേട്ട് നില്കുകയാണോ എന്റെ അമ്മായി അമ്മ.
അത് കേട്ട് മനുവിന്റെ അമ്മക്ക് ചിരിയടക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നു.
ഒരടി ബാക്കിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ അവളുടെ അമ്മയോടായി അതേ ഇനി ചോദിക്കാനും പറയാനും എല്ലാം ആളുണ്ട് കേട്ടോ.
പഴയ പോലെ എന്നെ വഴക്ക് പറയാം എന്ന തോന്നൽ വേണ്ട പാർവതിക്ക് കേട്ടോ.
എടി നിന്നെ ഞാൻ.
എന്ന് പറഞ്ഞു അമ്മ ശിൽപയുടെ ചെവിയിൽ പിടിച്ചു..
അമ്മേ ഭാവി അമ്മായി അമ്മേ ഒന്ന് വിടാൻ പറയു. പ്ലീസ്..
ആരാ എന്റെ മരുമകളെ ഉപദ്രവിക്കുന്നെ എന്ന് മനുവിന്റെ അമ്മ.
ഹ്മ്മ് കേട്ടില്ലേ ഇനി അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു കൊടുത്താലും. എനിക്ക് ഇപ്പൊ ആളുണ്ട് കേട്ടോ പാർവതി അമ്മേ..
ഹോ ആരാ വരുന്നേ എന്ന് ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു ചെവിയിലേക്ക് കൈ നീട്ടിയതും അവളോടി കളഞ്ഞു..
ദൂരെ നിന്നു അവൾ രണ്ടുപേരോടുമായി അല്ല രണ്ടിനെയും ഇനി എന്നും സഹിക്കേണ്ടി വരുമല്ലോ അല്ലേ..
എടി എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അമ്മ പിറകെ കൂടിയതും.
അവൾ റൂമിലേക്ക് കയറി കഴിഞ്ഞിരുന്നു..
കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആയി ഓഫീസിലേക്ക് പോകാൻ ആയി ഇറങ്ങിയ അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് മനുവിന്റെ വണ്ടി വന്നു നിന്നു..
അവൾ ആദ്യം ഒന്ന് പകച്ചുവെങ്കിലും
പിന്നീട് ഈ വരുന്നത് തന്റെ ഭാവിവരൻ ആണല്ലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അവരെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു..
ഞാൻ ഓഫീസിലേക്ക് ഇറങ്ങിയതായിരുന്നു. എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അവരെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.
അതേ ഓഫീസിലേക്ക് അല്ലേ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പോകാം.
പോരെ.
ബോസ്സ് പറയുന്നത് കേൾക്കുക എന്നതല്ലേ ഒരു തൊഴിലാളിയുടെ കടമ അല്ലേ കാർത്തി.
ഹ്മ്മ് എന്നും ഈ ബോധം ഉണ്ടായാൽ മതി കേട്ടോ ശില്പ.
അകത്തേക്ക് കയറി.വരുന്ന
തന്റെ മകന്റെ വരവ് കണ്ടു മനുവിന്റെ അമ്മ നോക്കി നിന്നു.പോയി. ഒരുപാട് സ്നേഹം തനിക്കു നൽകിയ തന്റെ മകൻ
മോനേ എന്നുള്ള അമ്മയുടെ വിളി മനുവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.