പുള്ളിക്കാരി – കെട്ടിയോൻ ഉപേക്ഷിച്ച് പോയതും, മകൻ മരിച്ചതും, വിവാഹ സമയത്ത് 8 തവണ വരെ ഒരു ദിവസം ബന്ധപ്പെടുമായിരുന്നു എന്നും മറ്റും ശ്യാമിനോട് പറഞ്ഞു.
അത് അവിചാരിതമായി പറഞ്ഞതായിരുന്നു.
എങ്കിലും ശ്യാം അന്ന് അവരെ ശ്രദ്ധിച്ചു, അവന് മനസിലായി അവർക്ക് തന്നോട് എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക അടുപ്പം ഉണ്ടെന്ന്. മനോഹരൻ പറഞ്ഞത് ഏതാണ്ട് ശരിയായി വരുന്നു എന്ന് ശ്യാമിന് തോന്നി. അല്ലെങ്കിൽ പേഴ്സണൽ ആയ ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ പറയേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ?
ഈ സംഭവത്തിന് ശേഷം ഒരു ദിവസം എന്തിനോ പീറ്ററുമായി ശ്യാം ഉടക്കി. അത് ഇടയ്ക്കൊക്കെ സംഭവിക്കുന്നതാണ്. അന്ന് ശ്യാം ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുകയാണ്. പീറ്ററിന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെയാണ് സംസാര വിഷയം.
ശ്യാം പറഞ്ഞു, “ഞാൻ നാട്ടിലേയ്ക്ക് പോകുകയാണ്.”
ചേച്ചി പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു.
“പോകുകയോ, ഞാൻ വിടില്ല.”
ശ്യാം അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അതിന് തനിക്കെന്തിനാണ് ഇവരുടെ സമ്മതം?!!
അവർ പിന്നെയും പറഞ്ഞു, “ഞാൻ വിടില്ല.”
ശ്യാം ചിരിച്ചു, “അതെന്താ എന്നെ അത്രയ്ക്ക് അങ്ങ് പിടിച്ചു പോയോ?”
പിന്നെയും ശ്യാം തുടർന്നു
“എനിക്ക് പോകണം, ഇവിടം ശരിയാകുന്നില്ല.”
(അവൻ പോകാൻ വലിയ പ്ലാനിലൊന്നും പറഞ്ഞതല്ല)
എന്നാൽ അവനെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ചേച്ചി ആ അടുക്കളയിൽ വച്ച് വട്ടം കയറി പിടിച്ചു. (ഒരു തരത്തിൽ കുണുങ്ങി കുണുങ്ങി നടന്നു വന്ന് തമാശ രീതിയിൽ പിടിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.)
(പൂർണ്ണമായും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു എന്ന് വായനക്കാർ മനസിലാക്കരുത്, ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ മുട്ടിയിട്ടില്ല. എന്നാൽ അവരുടെ കൈകൾ ശ്യാമിന്റെ ശരീരത്തിൽ ചുറ്റി.. തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടിൽ.)
ശ്യാം ആദ്യത്തെ പകപ്പിൽ നിന്നും മുക്തനായപ്പോൾ അവരുടെ തോളിലൂടെ കൈയ്യിട്ടു. മുഖത്തേയ്ക്കും കണ്ണുകളിലേയ്ക്കും സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
“ഞാൻ എന്തിന് പോകാതിരിക്കണം?” കൈകൾ ഉരത്തിലൂടെ ഒഴുകി അവരുടെ പിൻഭാഗത്തെത്തി.
“വിടില്ല, വിടില്ല” അവർ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ശ്യാം ആ മുഖത്തേക്ക് വീണ്ടും തറപ്പിച്ചുനോക്കി. അവർ എന്തിനോ യാചിക്കുന്നതുപോലെ..
അവന്റെ കൈകൾ നൈറ്റിക്ക് മുകളിലൂടെ പിന്നിൽ ചെന്നു. അത് പരതിയത് ബ്രായുടെ ഹുക്കായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ ഹുക്ക് അവൻ അഴിച്ചു.