അതെ സമയം മോർച്ചറിയിൽ എത്തിയ കണ്ണനും നൈലയും. നിറകണ്ണുകളുമായാണ് നൈല മുന്നോട്ട് നടന്ന നീങ്ങിയത്.
“പരേതന്റെ പേര് എന്താണ് എന്ന പറഞ്ഞത്” മോർച്ചറിയിൽ ഇരിക്കുന്ന കാവൽക്കാരൻ ചോദിച്ചു. കണ്ണൻ അതിന് മറുപടിയും കൊടുത്ത് ആ ഫ്രീസറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി, എന്നാൽ പെട്ടന് തോന്നിയ ഒരു മരവിപ്പ് കാരണം നൈല തന്റെ കണ്ണുകൾ മൂടി.
അയാൾ ഫ്രീസർ തുറന്നതും ഉള്ളിൽ ഉള്ള കഴ കണ്ട കണ്ണൻ ഞെട്ടി, കണ്ണൻ അയാളെ അവിടെ നിന്നും തട്ടി മാറ്റി.
“ഡാ ഞെരമ്പേ…” ജിനുവിന്റെ സ്ഥാനത് നെറ്റിയിൽ വെടി കൊണ്ട് കിടക്കുന്ന തന്റെ വിശ്വാസിയെ കണ്ട് കണ്ണൻ ഉറക്കണേ വിളിച്ചു. കണ്ണന്റെ നിലവിളി കേട്ട് നൈലയും അങ്ങോട്ട് വന്ന് നോക്കി, ആ കാഴ്ച കണ്ടതും അവൾ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പിച്ചു, രാജു മരിച്ചിട്ടില്ല. നൈല ദേഷ്യത്തിൽ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയി.
ഇതേ സമയം വീണ്ടും അവരുടെ താവളത്തിൽ…
തോക്ക് കാനടിയിലേക്ക് ചൂണ്ടിയതും അയാൾ കണ്ടത് തന്റെ കൈയും പിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന രാജുവിന് ആയിരുന്നു, ഭയം കൊണ്ട് അവന്റെ മുഖം വിളറി തുടങ്ങി, പക്ഷെ ഒന്ന് ഒച്ച എടുക്കാൻ പോലും സമയം കൊടുത്തില്ല.
ട്ടോ…ട്ടോ…
ഉള്ളിൽ നിന്നും ഉള്ള വെടിയൊച്ച കേട്ട് മൂന്ന് പേരും ഉള്ളിൽ ഓടി ചെന്നു. തന്റെ ഒരു പങ്കാളി വേദി കൊണ്ട് മറിച്ച് കിടക്കുന്നതാണ് അവർ കണ്ടത്, എന്നാൽ ചുറ്റും നോക്കിയാ ഒന്നാമൻ കണ്ടത് പുറകിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി പോവുന്ന ഒരു രൂപത്തെ മാത്രമായിരുന്നു.
“നിൽക്കട അവിടെ…” ഒന്നാമൻ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ഒന്നാമനും രണ്ടാമനും പീളനും അങ്ങോട്ട് ഓടി. പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ചുറ്റും നോക്കി, പക്ഷെ ആരെയും കാണാൻ സാധിച്ചില്ല, എല്ലാവരും ഓരോ വഴിയിലേക്കായി അയാളെയും തപ്പി ഓടി ചെന്നു.