…എല്ലാം ഞാൻ
ചെയ്തതുതന്നെ, പക്ഷേ ഉദ്ദേശമിതൊന്നുമായ്രുന്നില്ലെന്നു മാത്രം…
എന്നാലിതെങ്ങനാ ഇവരെപ്പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുക..??
അറിയില്ല.!
…ബാക്കിയെന്തും സഹിയ്ക്കാം,
പക്ഷേ മീനാക്ഷിയുടെയാ നോട്ടം…
അവളിപ്പോളെന്താവും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാവ്ക..??
ഇത്രേംനാൾ ഇങ്ങനൊരിഷ്ടോം മനസ്സിൽകൊണ്ടുനടന്നിട്ട് ഞാനഭിനയ്ക്കുവായ്രുന്നെന്നോ..??
ഇനിയിതെന്റെ തിരിച്ചറിവാണോ..?? അതോ എല്ലാരും ചേർന്നെന്നെ പറ്റിയ്ക്കാൻ നോക്കുന്നതോ..??
എന്താഞാൻ വിശ്വസിയ്ക്കേണ്ടേ..??
എനിയ്ക്കെന്താ തലയുയർത്തി നോക്കാൻ സാധിച്ചില്ല…
പിടിയ്ക്കപ്പെട്ട അപരാതിയെപ്പോൽ നിൽക്കുമ്പോഴും മീനാക്ഷിയെന്നെപ്പറ്റി എന്തുചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാവും എന്ന തോന്നലായ്രുന്നൂ മനസ്സുനിറയെ…
“”…അതേ… നീയവനങ്ങനെ നോക്കുവൊന്നുമ്മേണ്ട… അവനിങ്ങനൊക്കെ കാണിയ്ക്കുന്നുണ്ടേലും ചെക്കനുനിന്നെ അത്രയ്ക്കിഷ്ടാ..!!”””_ ഒരിയ്ക്കൽക്കൂടി ചേച്ചിയുടെ വാക്കുകളുയർന്നതും, ഒരുനിമിഷം ഭൂമിപിളർന്നെങ്കിലെന്നു ഞാൻ കൊതിച്ചുപോയി…
ഇനിയും ഇനിയുമീ അപമാനം താങ്ങുന്നതെങ്ങനാ..??
“”…പിന്നെ നീയുമത്ര വല്ല്യാളാവുവൊന്നുമ്മേണ്ട… അവനെക്കാൾക്കൂടുതൽ
നീയവനെയാ
സ്നേഹിയ്ക്കൂന്നേന്ന്
എനിയ്ക്കറിയാ..!!”””
“”…ഞാ.. ഞാനോ..?? ദേ ചേച്ചീ… അനാവശ്യമ്പറയല്ലേട്ടോ..!!”””_ മീനാക്ഷിയിൽനിന്നുമൊരു എതിർപ്പുയർന്നതും ചേച്ചിപറഞ്ഞുതുടങ്ങി;
“”…ഇല്ലേ..?? നിനക്കിവനെ ഇഷ്ടോല്ലേ..?? പറ…
ഇഷ്ടോല്ലെന്നെന്റെ മുഖത്തുനോക്കിപ്പറ… അങ്ങനിഷ്ടോല്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ ഒരുനിമിഷം മാറിയിരിയ്ക്കാതെ നിഴലുപോലവന്റെ പിന്നാലെ നടക്കുന്നത്..?? പറ.!