ഓർത്തപ്പോൾ രണ്ടുപേരിലും കുറ്റബോധമല്ല, നാണമാണ് ഇരച്ചെത്തിയത്.
കാരണം, അവർ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തതായി അവർക്കൊരിക്കലും തോന്നിയിരുന്നില്ല. അവർ തുടർന്നിരുന്ന ‘കളികൾ’ ഇന്നലെ രാത്രി മറ്റൊരു തലത്തിലേക്കെത്തി. അത്രമാത്രം.
എന്തുകൊണ്ടോ, നസീറ ഋതുമതിയായതിനെ സാജിത വലിയൊരു സംഭവമായി അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് കുത്തിനിറച്ചിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാവാം കുട്ടികൾക്കിടയിൽ ഒരകല്ച്ച രൂപപ്പെടാതിരുന്നതും.
നിഷ്കളങ്കമായ, നാണത്തോടെയുള്ള ചിരിയോടെ അവർ പതിയെ ഉമ്മയുടെ നേരെ നോക്കി.
രണ്ടുപേരും കട്ടിലിൽ സാവധാനം എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. തങ്ങളുടെ നഗ്നതയൊന്നും അവരെ അലട്ടിയില്ല.
സാജിതയും തന്റെ പുഞ്ചിരി മായ്ക്കാതെ കട്ടിലിലേക്കിരുന്നു. കുട്ടികൾ രണ്ടുപേരും പതിയെ ഇറങ്ങി ഉമ്മയുടെ ഇരുവശത്തുമായി താഴേക്ക് കാലിട്ടിരുന്നു.
സാജിത, മെല്ലെ അവരുടെ മുടിയും പുറവും തലോടി, അവരെ മാറി മാറി നോക്കി. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ നിഷ്കളങ്കത മാത്രം.
അതിനർത്ഥം അവരിൽ കാമമല്ല, സ്നേഹം മാത്രമാണുള്ളതെന്ന്.
ഇരുവരും ഉമ്മയുടെ രണ്ടുവശത്തുനിന്നും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുഖം ചേർത്ത് ഒരോ ഉമ്മകൾ നല്കി. അവൾ അവരെ ഇരുകൈകൊണ്ടും ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് തിരിച്ചും ഉമ്മകൾ നല്കി.
മൂന്നുപേരും, ഒന്നും പറയാതെ അവർ ഇരുവശത്തുനിന്നും സാജിതയുടെ തോളിൽ തലചായ്ച്ച് അല്പനേരം അങ്ങിനെ ഇരുന്നു. പക്ഷെ അതിൽ എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആദ്യരതിയുടെ പിറ്റേന്നത്തെ തളർച്ചയാണ് അവർക്കെന്ന് സാജിതയ്ക്ക് മനസ്സിലായി.
ഇന്ന് ഇവരെ ക്ലാസ്സിൽ വിടാതിരിക്കണൊ എന്ന് അവൾ ഒരുനിമിഷം ചിന്തിച്ചു. ‘പക്ഷെ വാപ്പയോട് എന്തുകാരണം പറയും? പേരക്കുട്ടികൾ, വാപ്പായുടേയും മോളുടേയും പണ്ണൽ കണ്ട് ആദ്യരാത്രി ആഘോഷിച്ചെന്നോ? അപ്പോൾ ഇനിയുള്ള ദിവസങ്ങളിലോ?’