‘വരട്ടെ. എന്തായാലും, സംഭവിക്കാനുള്ളത് സംഭവിച്ചു. ബാക്കി പതിയെ കൈകാര്യം ചെയ്യാം. ആറുവർഷം മുമ്പത്തെ സാജിതയല്ല താനിപ്പോൾ.’
‘നാസറിന്റെ കയ്യുടെ ചുറ്റിപ്പിടിക്കൽ കണ്ടാൽ അറിയാം, ഇനി അവന് മറ്റൊരാളില്ലെന്ന്. നസീറ അവളുടെ മുഖം അവന്റെ കഴുത്തിൽ ചേർത്തുവച്ചിരിക്കുന്നതും, കാൽ അവന്റെമേൽ കയറ്റിവച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടാൽ അറിയാം, അവൾക്ക് തോന്നുന്ന സുരക്ഷിതത്വം. അവൾ അവനെ തന്റേതു മാത്രമായി മാർക്ക് ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു.’
‘ഒരാങ്ങളയ്ക്കു മാത്രം, പെങ്ങൾക്കു നല്കാൻ പറ്റുന്ന ആ സുരക്ഷിത വലയത്തിലാണ് അവൾ കിടക്കുന്നത്. താൻ വാപ്പയുടെ കൈക്കുള്ളിൽ കിടക്കുന്നതുപോലെ. തല്ക്കാലം അതു തകർക്കണ്ട.’
ചിന്തകൾ ഇത്രയും ആയപ്പോഴേക്കും, സാജിതക്ക് മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണം തിരിച്ചുകിട്ടി.
അവൾ മെല്ലെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. തിരിഞ്ഞ് വാതിൽ ചേർത്തടച്ചു.
‘വാപ്പാ എങ്ങാനും ഉണർന്നുവന്നാലിതു തല്ക്കാലം കാണണ്ട.’
അവൾ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ, കുനിഞ്ഞ് രണ്ടുപേരുടേയും തലമുടിയിൽ മെല്ലെ തലോടി. സാധാരണ അവൾ അങ്ങനെതന്നെയാണ് അവരെ ഉണർത്താറുള്ളത്. പക്ഷെ അപ്പോഴെല്ലാം അവർ, അവരവരുടെ ഉടുപ്പുകൾക്കുള്ളിലായിരുന്നു. ഇന്ന് നൂല്ബന്ധമില്ലാതെയും!
ഇരുവരും മെല്ലെ, ക്ഷീണത്തോടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. കെട്ടിപ്പിടുത്തം വിടാതെ ഉമ്മയുടെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
“ക്ലാസ്സിൽ പോകണ്ടെ രണ്ടാൾക്കും? എഴുന്നേല്ക്ക്. വേഗം റെഡിയാവ്” അവൾ പറഞ്ഞു.
പെട്ടെന്നാണ് അവർക്ക് രണ്ടുപേർക്കും പരിസരബോധം ഉണ്ടായത്. തങ്ങളുടെ നഗ്നമായ കിടപ്പ് ഉമ്മ കണ്ടുവെന്നതും, എല്ലാം ഉമ്മക്ക് മനസ്സിലായി എന്നതും അവർക്ക് മനസ്സിലായി.