മാസക്കുളിയുടെ ബ്ളീഡിങ്ങ് കൂടുതൽ ആയതു കാരണം കഴിഞ്ഞ ആറുദിവസമായി വാപ്പായ്ക്കും മോൾക്കും പണ്ണാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല. ഇന്നലെയാണ് മുഴുവൻ ശരിയായത്. അതിനാൽ രണ്ടുപേർക്കും കഴപ്പുമൂത്തിട്ട് എന്തൊക്കെ ചെയ്യണമെന്ന് പോലും അറിയാതായി.
കുട്ടികൾ പഠിത്തവും, അത്താഴവും, റ്റിവി കാണലും കഴിഞ്ഞ് ഉറങ്ങാൻ കയറുന്നതുവരെ രണ്ടുപേരും ഒരുവിധം പിടിച്ചുനില്ക്കുകയായിരുന്നു. അവരുടെ വാതിൽ അടഞ്ഞതും, പിന്നെ ഒരു പാച്ചിലായിരുന്നു.
ഒന്നു കുളിക്കാൻ കയറിയപ്പോൾ വാപ്പാ തിരക്കി മുറിയിലെത്തി. കുളിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടയുടനെ ബാത്രൂമിലും എത്തി. പിന്നെ ഒരാക്രാന്തമായിരുന്നു.
കുളി കഴിഞ്ഞപ്പോഴെക്കും, വാപ്പായുടെ ഒരു കുടം പാൽ മോളുടെ കുണ്ടിയ്ക്കുള്ളിൽ ആയി.
‘വർഷം ആറുകഴിഞ്ഞിട്ടും വാപ്പായ്ക്കിപ്പോഴും, മധുവിധു പോലെ തന്നെയാണ്. ചിലപ്പോൾ ഒരു നോട്ടവും ഇല്ല. പണ്ണണം എന്ന് തോന്നിയാൽ എവിടെ വച്ചും പണ്ണും. തനിക്കും അങ്ങനെ തന്നെ. വീട്ടിനകത്തുമാത്രം താൻ അനുവദിക്കുന്നതിനാൽ പുറത്താരും അറിയില്ല. പലപ്പോഴും കുട്ടികളുടെ കണ്ണില്പ്പെടാതെ രക്ഷപെട്ടിരുന്നത് എങ്ങനെയെന്നറിയില്ല. തങ്ങൾ ഉപ്പൂപ്പായും, ഉമ്മയും, തമ്മിലുള്ള സ്നേഹം സ്ഥിരം കാണുന്നതുകൊണ്ടാവും, പലപ്പോഴും അതിരുവിടുന്നുവെന്ന് തനിക്കുതന്നെ തോന്നുന്ന, തങ്ങളുടെ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾ കണ്ടിട്ട് അവർക്ക് മറ്റൊന്നും തോന്നാത്തത്.’
‘എന്നാലും… രണ്ടുപേരും തിരിച്ചറിവായി വരുകയാണ്. പതിനെട്ടു കഴിഞ്ഞു നസീറയ്ക്ക്. നസീറിന് ഇരുപതും. എല്ലാം മനസ്സിലാക്കിവരുന്ന, പിടിച്ചാൽ കിട്ടാത്ത പ്രായമാണ്. വാപ്പായുടേയു തന്റെയും പ്രവർത്തികൾ വല്ലതും കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടാല്പിന്നെ ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല.’