ഇനി പോകുന്ന വഴിക്ക് മനീഷിനെ വിളിക്കാം എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻനേരെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു— അവളെ വീണ്ടും ഫെയ്സ് ചെയ്യാനുള്ള മടികാരണം നേരത്തെ വണ്ടിയിൽ കയറി ഒളിച്ചു എന്നുവെണമെങ്കിലും പറയാം..
അപ്പഴേക്കും മിത്രയൊഴികെ ബാക്കിയുള്ളവർ വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു….. മിത്ര ഫോണിലൂടെ ആരോടൊ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് വീടിന്റെ സൈഡിലേക്ക് മാറി നിന്നു,…
““വീട്ടിലോട്ട് വല്ലോം വിളിക്കുവായിരിക്കും””” എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ ഹാൻഡ്ബ്രേക്ക് റിലീസ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതും…
ലക്ഷ്മി വണ്ടിയുടെ ഫ്രണ്ട് ഡോർ തുറന്ന് എന്റെ ഇടത് സൈഡിലെ സീറ്റിലേക്ക് ചാടിക്കേറി ഇരുന്നസേഷം ആ ഡോറും വലിച്ചങ്ങടച്ചു.
““നീയിതെങ്ങോട്ടാ ലെച്ചു.??”” ഞാൻ ചോദിച്ചു…
““ഞാനും വരുവ അപ്പുവേട്ടന്റെകൂടെ കാവാലത്തേക്ക്””” പല്ല് മുപ്പത്തിരണ്ടും കാണിച്ച് ഇളിച്ചുകൊണ്ട് അവൾപറഞ്ഞു..
അപ്പഴേക്കും അനഘയും അവിടേക്ക് വന്നു..
““ലക്ഷ്മി നീയിത് എവിടെപോവ.? ഇങ്ങോട്ടിറങ്ങിക്കെ… നീയെവിടേം പോവണ്ട… ഇറങ്ങിക്കെ ഇങ്ങോട്ട്”” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അനഘ ഫ്രണ്ട് ഡോർ തുറന്ന് ലക്ഷ്മിയുടെ കയ്യിൽപിടിച്ച് വലിച്ചിറക്കാൻ നോക്കി..
““ഇല്ലില്ല ഞാനുംപോവും ഞാനുംപോവും… അപ്പുവേട്ട ഒന്നുപറ അപ്പുവേട്ട ഞാനും വന്നോട്ടെന്ന്…”” അനഘയുടെ പിടി വിടുവിക്കാൻ ശ്രെമിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി ഒരു ചിണുങ്ങലോടെ ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു..
““ലക്ഷ്മി ഞങ്ങൾ പറയുന്നത് കേൾക്ക് നീവരണ്ട… അപ്പൂസിന്റെ കൂടെ ഞാൻ പോയിട്ട് വന്നോളാം.. നിയങ്ങോട്ടിറങ്ങിക്കെ”” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സ്നേഹ പിൻസീറ്റിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു..