“എല്ലാവര്ക്കും മനസിലായല്ലോ, ടീച്ചർമാർ കുട്ടികളെ ഗൈഡ് ചെയ്യുക, സെക്ഷൻ സെക്ഷൻ ആയി തന്നെ മൂവ് ചെയ്യുക. ഒക്കെ. അപ്പൊ ഊണ് കഴിക്കാം… കം ഓൺ.”
കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി സാർ ബസ്സിന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി . കൂടെ വരി വരിയായി മറ്റുള്ളവരും. നല്ല വെയിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും എവിടുന്നോ അവിടെ നല്ല തണുത്ത കാറ്റ് അടിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും കഴിക്കാൻ കേറിയ തക്കം നോക്കി സോമൻ സാർ അടുത്തുള്ള പെട്ടിക്കടയിലേക്കെത്തി.
“ഒരു കിങ്സ്, ചക്കര കമ്മിയാ ഒരു ടീ”
ചായ കുടിയും ഒരു വീക്നെസ് ആണ്, പിന്നെ സിഗരറ്റ് വലി വല്ലപ്പോഴും മാത്രം. ഊണ് കഴിക്കാൻ ഉള്ള മൂഡിലായിരുന്നില്ല സാറ്. വലിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു കാറ്റും കൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോ ദിവ്യ ടീച്ചറും ലത ടീച്ചറും ദേ പുറത്തേക്കു വരുന്നു.
ഒഴുകി ഒഴുകി നടന്നു വരുന്ന ദിവ്യ ടീച്ചറെ തന്നെ നോക്കി സാറ് നിന്നു. കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നിയില്ല. പിന്നെ ഇപ്പൊ നല്ല ഐ കോണ്ടാക്ട് കൊടുക്കേണ്ട സമയം ആണെന്ന് സാറിനെ ആരും പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലായിരുന്നു.
“സാറ് ഊണ് കഴിച്ചില്ലേ, വെളിയിൽ തന്നെ നിക്കുവാണല്ലോ.”
ലത ടീച്ചർ അവരെ തന്നെ നോക്കി നിന്നിരുന്ന സാറിനോട് കുശലം ചോദിച്ചു.
“കഴിക്കാൻ ഒരു മൂട് തോന്നിയില്ല, സാരമില്ല വൈകിട്ട് നല്ല വിശാലമായി കഴിക്കാം.”
ഇത് പറഞ്ഞത് ദിവ്യ ടീച്ചറെ നോക്കി ആയിരുന്നു. പരതി നടന്ന കണ്ണുകൾ ടീച്ചറിന്റെ ഇടിപ്പിൽ വിശ്രമിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഇത് പറഞ്ഞത്. തൊട്ട് പിന്നാലെ കണ്ണിൽ നോക്കി ഒരു ചിരിയും.
… എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ നിന്നുരുകുകയായിരുന്നു ദിവ്യ ടീച്ചർ. ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ, സാറിന് ഇങ്ങനെ ഒരു മാറ്റം, തന്റെ ശരീരം സാറിന്റെ കണ്ണുകൾ ഉഴുതുമറിക്കുന്നതു ദിവ്യ ടീച്ചറെ നല്ല ചമ്മിയ മൂഡിൽ ആക്കി.