ഫോൺ റിംഗ് ചെയുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഏതു മൈരനാണ് ഈ കൊച്ചുവെളുപ്പാൻകാലത് എന്ന് വിളിച്ചവനെയും പ്രാകി ഫോൺ എടുക്കുകയാണ് ജെറിൻ
ജെറിൻ : ഹലോ
മിഥുൻ : അളിയാ നീ ഉറങ്ങുവായിരുന്നോ
ജെറിൻ : ഇല്ലടാ നിന്റപ്പൻ ദാസന്റൊപ്പം കോൺക്രീറ്റ് കൂട്ടൂവായിരുന്നു നിനക്കുറക്കൊന്നുല്ലേ മൈരേ
മിഥുൻ : ആഹാഹാ രാവിലെ തന്നെ തന്തക്കു വിളി കേട്ടപ്പോ എന്തു സുഖം
ജെറിൽ : നിന്ന് തൊലിക്കാണ്ടു കാര്യം പറ കുണ്ണേ
മിഥുൻ : ഡാ നമ്മുടെ ജൂനിയാറായി പഠിച്ച ഏതെങ്കിലും പെൺപിള്ളേരുടെ വീട് ആലുവ ഭാഗത്തുണ്ടോ നീ ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കിയേ
ജെറിൻ : ആരുടെ വീടാന്ന് ഞാനായിട്ട് തന്നെ പറയണോ എന്റെ അറിവിൽ ആ ഏരിയയിൽ നിന്ന് ആകെ രണ്ട്പേരെ കോളേജിൽ പഠിച്ചിട്ടുള്ളൂ ഒന്ന് നിന്റെ നിത്യ മറ്റേത് ആ പിഴച്ചവൾ രാവിലെ തന്നെ ആ മൈരിന്റെ കാര്യം ഓർമിപ്പിക്കാനാണോ നീ എന്നേ വിളിച്ചേ കോപ്പ്
മിഥുൻ : അതല്ലടാ ഒരു കാര്യം ഉണ്ട് നേരിൽ കാണുമ്പോൾ പറയാം നീ വെച്ചോ
അതും പറഞ്ഞു മിഥുൻ ഫോൺ കട്ട് ആക്കി നിത്യ ആ പേര് കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ മിഥുന്റെ ചിന്ത ആറുവർഷം പുറകോട്ട് പോയി
നിത്യാ…!
വർഷം 2017 മിഥുന്റെയും ജെറിന്റെയും കോളേജ് കാലഘട്ടം രണ്ടുപേരും കോയമ്പത്തൂരിലെ ഒരു പ്രമുഖ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജിൽ നാലാം വർഷ മെക്കാനിക്കൽ എഞ്ചിനീയറിങ് സപ്ലിക്ക് മേൽ സപ്ലി അടിച്ചു നടക്കുന്ന സമയം
ആ വർഷം ഫ്രഷേഴ്സ് ഡേ ജൂനിയർ പെൺപിള്ളേരെ വായിനോക്കി നടക്കുന്ന സമയത്താണ് ഫസ്റ്റ് ഇയറിലെ ഒരു പെൺകുട്ടി മിഥുന്റെ കണ്ണിലുടക്കുന്നത് ആദ്യ കാഴ്ച്ചയിൽ തന്നെ മിഥുന് അവളെ ഇഷ്ടമായി അതിലും അവന് ഇഷ്ടമായാത് അവളുടെ ബോഡിഷേപ്പ് ആണ് നല്ല വെളുത്തനിറം വടിവൊത്ത ശരീരം കുഞ്ഞുമുലകൾ അതികം വലുതല്ലാത്ത നിതംബം എല്ലാം കൊണ്ടും അവന് അവളെ വല്ലാതെ ഇഷ്ടമായി അന്ന് എല്ലാവരെയും പരിചയപെടുന്നതിനിടെ മിഥുൻ അവളെയും പരിചയപെട്ടു മലയാളികളും ഒരേ ജില്ലക്കാരും ആയതുകൊണ്ടും മിഥുനും നിത്യയും പെട്ടന്ന് കമ്പനിയായി