ചന്ദ്രിക ഒഴിഞ്ഞു മാറി.
രണ്ടുപേരും തമ്മിൽ എന്തോ ആശയക്കുഴപ്പമോ ദുർവാശിയോ ഉണ്ട്.
അന്ന് ഞാൻ ഓഫീസിൽ നിന്നു വന്നപ്പോൾ അൽപ്പം വൈകിപ്പോയി.
വെളിയിലെ ലൈറ്റിട്ടു. കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ഞാൻ ഭകഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ വാതിലിൽ മുട്ട്. ഇതവൾ തന്നെ ആയിരിക്കും മേഴ്സി. ഞാൻ അത് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. മനം പോലെ മംഗല്യം!
ഞാൻ വാതിൽ തുറന്നു. ഇത്തവണ അവളോടൊപ്പം അത്താഴമില്ലായിരുന്നു, പകരം ഒരു ബാഗ് തോളിൽ തൂക്കിയിരുന്നു.
അവൾ അകത്തു കടന്നു ബാഗ് ടേബിളിൽ വെച്ചു.
ഞാൻ: ഇതെന്താ ബാഗൊക്കെയായിട്ട്.
മേഴ്സി: “ഞാനിനി അവിടെ താമസിക്കുന്നില്ല. ഇങ്ങോട്ടു പൊന്നു.
ഞാൻ ചിരിച്ചു:”അതിനെന്താ, നിനക്കുവേണ്ടി ജീവൻ പോലും തരാൻ തയ്യാറാണ്. അതിരിക്കട്ടെ നീ വല്ലതും കഴിച്ചോ?” ഞാൻ കാരണമൊന്നും ചോദിക്കാതെ പറഞ്ഞു. കാരണം അവൾ ചമ്മുന്നത് കാണേണ്ടാ എന്ന് കരുതി. അവൾ എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കിയില്ല, ചമ്മൽ കൊണ്ട്.
ഞാനവൾക്കു ചോറ് മീൻകറിയും ചമ്മന്തിപ്പൊടിയും തൈരും കൂട്ടി കൊടുത്തു.
അവൾ അത് ഭക്ഷിച്ചു. അവൾ വൈകുന്നേരം ഒന്നും കഴിച്ചില്ലെന്ന് അവളുടെ തീറ്റിയിൽ നിന്നും ഞാൻ മനസിലാക്കി.
അവൾ എന്തിനു വന്നുവെന്നോ അതിന്റെ കാരണമെന്തെന്നോ ഒന്നും ഞാൻ തിരക്കിയതും പറഞ്ഞതുമില്ല.
മേഴ്സി: സോറി ഞാനൊരു ശല്യമായോ?
ഞാൻ: ശല്യമായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ കേറ്റില്ലായിരുന്നു.
ഞാൻ അവളെന്നെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ രണ്ടു വെള്ളിനക്ഷത്രങ്ങൾ പോലെ തിളങ്ങിനിന്നു. അവിടെ ജ്വലിച്ചു നിന്ന വികാരം ഞാൻ ഉൾക്കൊണ്ടു. അതൊരു പ്രണയത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു. എന്റെ സ്നേഹത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ കീഴടങ്ങുകയായിരുന്നു.
ചിലയിടങ്ങളിൽ നമുക്ക് മുട്ട് മടക്കേണ്ടി വരും. അവളിൽ ഞാൻ കുടുങ്ങിപ്പോയി.
ഞാനവളുടെ അരികിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അവളെ വാരിപ്പുണർന്നു. അവളൊരു ഇളം പൂവിന്റെ ലാഘവത്തോടെ എന്റെ ആലിംഗനം ഏറ്റുവാങ്ങി.