ഉമ്മാമ പർദയിൽ തെറിച്ച് നിൽക്കുന്ന ആനക്കുണ്ടികളും കുലുക്കിക്കൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് ഭക്ഷണമെടുക്കാനായി പോയി.
രാവിലത്തെ പൂരിയും കറിയും ഫ്ലാസ്കിൽ ചായയുമായി ഉമ്മാമ അവൻ്റ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“ഉം വയറ് നിറച്ച് കൈക്ക്. ഇത് മുയുമനും തിന്ന് തീർക്കാതെ അന്നെ ഞമ്മൾ വിടൂല.”
ആറേഴ് പൂരിയും കിഴങ്ങ് കറിയും ഉമ്മാമ തന്നെ അവനിട്ടു കൊടുത്തു.
ഗ്രഹണി പിടിച്ച പിള്ളര് ചക്കക്കൂട്ടാൻ കണ്ട രീതിയിൽ എന്ന പഴഞ്ചൊല്ലാണ് എനിക്കപ്പോൾ ഓർമ വന്നത്.
മൂന്ന് മാസമായി ജലപാനം കഴിക്കാത്ത കാണ്ടാമൃഗത്തെ പോലെ അവൻ ആ ഭക്ഷണം മുഴുവനും കഴിച്ചു.
ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന പൂരിയും കൂടി ഉമ്മാമ അവന് നേരെ നീട്ടിയതും
“മതി അമ്മാ,,,പസി മാറിയാച്ച്,,,,”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ കസേരയിൽ നിന്ന് കൈ കഴുകാനായി എഴുന്നേറ്റു.
“നിക്കട ഉമ്മ കൈകിച്ച് തരാം,”
എന്ന് പറഞ്ഞ് ഉമ്മാമ വീണ്ടും അവനെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് പിറക് വശത്തേക്ക് നടന്നു.
അവൻ്റെ കൈ കഴുകിച്ച ശേഷം ഉമ്മാമ അവൻ്റെ ബിഗ് ഷോപ്പർ തുറന്ന് പരിശോദിച്ചു.
നെയ്യപ്പവും കുഴലപ്പവും കരിക്ക് കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഹൽവയും അടക്കം ആറേഴ് പാക്കറ്റ് പലഹാരങ്ങൾ ‘ഉമ്മാമ സെലക്ട് ചെയ്തു.
ആ സന്തോഷം അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ കാണാമായിരുന്നു.
മൂന്നുറ്റമ്പത് രൂപയുടെ സാധനങ്ങൾക്ക് പകരം പഴയ ആയിരത്തിൻ്റെ ഒറ്റ നോട്ട് ഉമ്മാമ അവന് നേരെ വെച്ച് നീട്ടുന്നത് കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി.
[പഴയ കാലമായത് കൊണ്ടാണെട്ടോ പഴയ ആയിരത്തിൻ്റെ നോട്ട് എന്ന് പറഞ്ഞത്.]
“അമ്മാ മുണ്ണൂട്ടമ്പത് പോതും,,,,”
“ഇയ് ഇത് ബെച്ചോ മോനെ,,,, ബീട്ടിൽ കൊണ്ടോയി കൊടുക്കണം ട്ടാ,,,,”
ഉമ്മാമ പതിയെ അവൻ്റെ അരികിലെ കസേരയിൽ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് വാത്സല്യത്തോടെ അവൻ്റെ നെറുകെയിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഇടക്കിടക്ക് ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടോ എന്നറിയാൽ എൻ്റ റൂമിന് നേരെ ഉമ്മാമയുടെ വെളുത്ത ഹിജാബണിഞ്ഞ തുടുത്ത മുഖം പരതുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ ഒരു കണ്ണ് മാത്രം വെളിയിൽ കാണത്തക്ക രീതിയിൽ നൈസായിട്ട് അവരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നിന്നു,.
കുറച്ച് നേരം അവൻ്റെ തലമുടിയും കവിളും തടവിക്കൊടുത്ത ശേഷം പതിയെ അവൻ്റെ രോമമില്ലാത്ത കറുത്ത കവിളിൽ ഉമ്മാമയുടെ ചുവന്ന് തടിച്ച അറബിച്ചി ചുണ്ടുകൾ ചേർന്നമർന്നു.