“ഉം” എന്ന് മൂളി ചെറിയ ചിരിയും ഒപ്പം പേടിയും അഭിനയിച്ച് ഞാൻ തന്നെ മോനൂനെ മെല്ലെ നിരക്കി കട്ടിലിൻ്റെ അരികത്ത് ചുമരിനോട് ചേർത്ത് കിടത്തി.
“ഡാ പതുക്കെ നീക്ക് അതിനെ.. ചെറുക്കൻ എഴുന്നേറ്റാൽ കരച്ചിൽ നിർത്തില്ല. പാലുകുടി നിർത്തിയിട്ട് ഒരു മാസം ആവണെയുളളൂ,…”
ഞാൻ ഒന്ന് തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് ചെറു ചിരി പാസാക്കി വിറച്ച ശരീരത്തോടെ ഇത്താത്തയുടെ അരികിലായ് കിടന്നു.
ഒരു തരം ക്യൂട്ടി കുറാ പൗഡറിൻ്റേയും നേരിയ വിയർപ്പിൻ്റേയും മൂത്രം ഒഴിച്ച ശേഷം ബാക്കി പാൻ്റിന് പുറത്ത് വീണതിൻ്റേയും പെൺമണം എൻ്റെ മൂക്കിലേക്ക് ഇരച്ച് കയറാൻ തുടങ്ങി.
എൻ്റെ കോവക്കാ പരുവത്തിലുള്ള ലഗാൻ പിന്നേയും ശക്തിയായി കമ്പിയടിച്ച് ജട്ടിക്കുള്ളിൽ വീർപ്പ് മുട്ടി നിന്നു.
ഇത്താത്ത മെല്ലേ എനിക്കഭിമുഖമായി ചെരിഞ് കിടന്നതും പേടിയോടെ എൻ്റെ ശരീരം ഒന്ന് വിറച്ചു.
[തുടരും]