പാന്റ്റീസിലും ബ്രായിലും നില്ക്കുന്ന തന്റെ ഭാര്യയുടെ മദാലസമായ രൂപലാവണ്യത്തിലേക്ക്, കാമത്തിന്റെ നീറ്റലോടെ നോക്കി. അനുനിമിഷം വിറച്ച് പിടയ്ക്കുന്ന ലിംഗത്തില് ഒന്ന് പിടിച്ച് ഞെരിക്കാന് അയാളുടെ കൈകള് വെമ്പി.
ജാനകിയുടെ പാന്റ്റീസിന്റെ മുമ്പില് പടരുന്ന നനവ് അയാള് കണ്ടു. അടുഹ നിമിഷം അവളുടെ കൈകള് സാവധാനം ആ നനവിലേക്ക് നീങ്ങുന്നതും.
“ഞാന് തൊട്ടുകാണിക്കാം; കാണിക്കട്ടെ?”
അയാള് തലകുലുക്കി.
“എന്താ ഞാന് ചേട്ടനെ തൊട്ടുകാണിക്കണ്ടേ?”
“നിന്റെ പൂറ്…”
“ഇനി ഞാന് പറയട്ടെ?”
“പറ മോളെ…”
“ഞാന് ചേട്ടനെ എന്റെ പൂറ് തൊട്ടുകാണിക്കട്ടെ?”
നനവില് കൈത്തലമമര്ത്തി അവള് ചോദിച്ചു.
അയാള് നാവുകൊണ്ട് ചുണ്ടുകള് നനച്ച് അവളെ നോക്കി.
ജാനകി പാന്റ്റീസിന് മേല് അമര്ത്തിത്തലോടാന് തുടങ്ങി. വിരലുകള് മുഴുവന് ചേര്ത്ത് അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അധരം നനച്ചുകൊണ്ട് അവള് വൃത്താകാരത്തില് അമര്ത്തി.
ജാനകി പെട്ടന്ന് കൈവലിച്ചു.
“നീയെന്തിനാ കൈ വലിച്ചെ?”
അയാള് ചോദിച്ചു.
“അന്നേരം കൈ എടുത്തില്ലാരുന്നേല് പൂറീന്ന് എല്ലാം കുത്തിയൊഴുകിപ്പോകുമാരുന്നു. പോയിക്കഴിഞ്ഞാല് രസം പോയില്ലേ….? ചേട്ടനെ ഇങ്ങനെ ചികിത്സിക്കുമ്പം പൂറ്റിലെ രസം കെടാതെ നിക്കണം…”
അയാളുടെ ദീര്ഘനിശ്വാസം അവള് കേട്ടു.
“കുണ്ണ അരേന്നു പറിഞ്ഞുപോകുന്ന പോലെ കഴക്കുന്നില്ലേ?”
അവള് ചോദിച്ചു. അപ്പോള് അവളുടെ കൈ തിരികെ പാന്റ്റീസിന് മേല് എത്തിയിരുന്നു. അവള് വീണ്ടും അമര്ത്താന് തുടങ്ങി.
“കടിച്ച് കഴച്ച് പൊട്ടുവാ മോളെ…ഓ…എന്റെ ഈശ്വരാ…ഇപ്പം തെറിച്ച് പോകും…ഞാനൊന്ന് പിടിച്ചോട്ടെ മോളെ…”
“പാടില്ല ..പാടില്ല…”
അയാള്ക്ക് മുമ്പില് അരയും മുലയുമിളക്കി അവള് പാന്റ്റീസിന് മേല് അമര്ത്തല് തുടര്ന്നു.
“ഒരു രാത്രികൂടി…ഇത് ലാസ്റ്റ് അല്ലേ..ചികിത്സ വെറുതെയാവരുത്…”
അയാള് നോട്ടം മാറ്റാന് തുടങ്ങി.
“പാടില്ല പാടില്ല,”
അരക്കെട്ടിലെ വിരലുകളുടെ താളം വേഗത്തിലാക്കി അവള് അയാളെ വിലക്കി.
പൈനാപ്പിള് കേയ്ക്ക് [Smitha]
Posted by