മൊബൈല് സ്ക്രീനില്, നിറവെളിച്ചത്തില്, മദിപ്പിക്കുന്ന വര്ണ്ണത്തില് കറുത്ത് കൊഴുത്ത ലിംഗത്തിന്റെ രുചിയറിഞ്ഞതിനു ശേഷം കറുമ്പന്റെ ചുവന്ന നാവിന്റെ ത്രസിപ്പിക്കുന്ന പരുപരുപ്പ് അറിയുന്നതിന് വേണ്ടി വെള്ളക്കാരി തുടയിടുക്ക് തുറന്നു വിടര്ത്തിക്കിടക്കുന്ന കാഴ്ച്ചയിലേക്ക് നോക്കി ഭവാനി മര്മ്മരമുതിര്ത്തു.
ത്രസിച്ച് ദൃഡമായ കൃസരിയില് ഒരു കൈ കൊണ്ട് വൃത്തത്തില് അമര്ത്തിയമര്ത്തി സുഖമറിഞ്ഞും മറ്റേക്കൈവിരലുകള് കൊണ്ട് കൊഴുപ്പൂറിയൊലിക്കുന്ന യോനിപ്പിളര്പ്പില് കുത്തിയിറക്കി വലിച്ചൂരിയും ഭവാനി സുഖത്തില് നിന്ന് സുഖത്തിലേക്ക് ചിറകടിച്ചു.
“ആഹ് ആഹ് ആഹ്….”
വിരലുകള് ക്രിസരിയെ, യോനിയെ മര്ദിച്ച്, ഞെരിച്ച്, ഞെക്കി സുഖമറിഞ്ഞപ്പോള് ഭവാനി സ്വയം മറന്നു നിലവിളിച്ചു.
പെട്ടെന്ന് കതകില് മുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.
“മോളെ, മോളെ….”
ഭവാനി ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു.
ഈശ്വരാ, അച്ചന്!
അവളുടെയുള്ളില് ഒരു മിന്നല്പ്പിണര് പാഞ്ഞു.
തിടുക്കത്തില്, ഭയപ്പെട്ടു, പരിഭ്രാന്തിയോടെ അവള് പെട്ടെന്ന് ചെവിയില് നിന്ന് ഇയര് ഫോണ് വലിച്ചെടുത്ത് മൊബൈലില് നിന്ന് വേര്പെടുത്തി.
മൊബൈലിന്റെ ബാക്ക് ബട്ടന് പ്രസ് ചെയ്ത് വാട്ട്സ് ആപ് മാറ്റി.
പിന്നെ തിടുക്കത്തില് ചുരിദാര് പാന്റ്സ് ശരിക്ക് ഉടുത്ത് കിടക്കയില് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
തലമുടി മാടിയൊതുക്കി ഭവാനി വാതില് തുറന്നു.
മുമ്പില് അച്ചന് മോഹനന് ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അവളെ നോക്കി.
“എന്താ മോളെ പറ്റിയെ?”
ഭാവാനിക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാന് കഴിഞ്ഞില്ല.
“അല്ല മോള് ഒറക്കെ പേടിച്ച് കരയുന്നപോലെ…”
പൈനാപ്പിള് കേയ്ക്ക് [Smitha]
Posted by