“ഇതെന്താ ചേച്ചി ഒരു ഇലാസ്റ്റിക്ക്”
“നിന്റെ തല”
“അപ്പോ ചേച്ചി ഇത് ഇടാൻ തുടങ്ങിയോ”
എന്റെ കൈ വലിച്ചു മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ വിരൽ വളച്ച് കൊളുത്തു പോലാക്കി ആ ഇലാസ്റ്റിക്കിൽ ഉടക്കി. അപ്പോഴത്തെ എന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് മുന്നിൽ ചേച്ചിക്ക് കൈ വിടുവിക്കാൻ ആകില്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഇവർക്ക് പ്രകൃതി പല്ല് കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് തന്നെ നമ്മളെ കടിക്കാനാണല്ലോ?
ചേച്ചി കിട്ടുന്നിടത്ത് പിടിച്ച് കടിക്കും. കൈയ്യിലൊക്കെ പാടുവരും.
അങ്ങിനെ ഒരു തവണ കടിച്ചത് നന്നായി ആഴ്ന്നിറങ്ങി എനിക്ക് മുറിഞ്ഞതു പോലെ ആയിരുന്നു.!
അന്ന് ചേച്ചി നന്നായി പേടിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്റെ അമ്മയോ വല്ലതും കണ്ടാൽ ചേച്ചി തീർന്നു!!.
ഇത്തവണ അതിനാൽ കടിക്കാൻ മുതിർന്നില്ല.
ചേച്ചി എന്റെ ചെവിക്ക് പിടിച്ച് തിരച്ചു. ശക്തിയായി പിടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പിടിവിട്ടു.
“എന്റെ ചെവി പൊന്നായി”
“കുരുത്തക്കേട് കാണിച്ചാൽ ചെവി ഞാൻ ചെത്തിക്കളയും”
“ഓ”
വേദനയെടുത്തപ്പോൾ എനിക്ക് ചെറിയ സങ്കടം വന്നു. അതും വേദനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ചേച്ചി ചെയ്തതിനാൽ. എന്റെ മുഖം മാറിയത് ചേച്ചി ശ്രദ്ധിച്ചു.
“എന്താ വിഷമമായോ”
“ഇല്ല”
“തോന്ന്യാസം കാണിച്ചിട്ടല്ലേ?”
“ഞാൻ ദേഹത്തൊന്നും തൊട്ടില്ലല്ലോ?”
“ഇതെന്നാ പോരെ?”
“ഷഡ്ഡിയിൽ തൊട്ടാൽ എന്നാ കുഴപ്പം?”
ഇതിനോട് എന്താ പറയുക എന്ന മട്ടിൽ ചേച്ചി ഒന്ന് നോക്കി.
“എന്നാൽ ഞാൻ ഊരി തരാം നീ തൊട്ടോണ്ടിരുന്നോ”
എനിക്ക് ഭയങ്കര സന്തോഷം.
ഒരു വിഷയം കിട്ടി.
തരാം എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ? ഇനി അതായി പിടിവള്ളി.
“എന്നാ താ”
“നോക്കിയിരുന്നോ”
ഊരിയൊന്നും തരില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. എങ്കിലും ആ വസ്തുവിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി സംസാരിച്ച് കാടുകയറാമല്ലോ?
അതായിരുന്നു തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ എന്റെ സംസാരവിഷയം.
( ഈ ഭാഗത്ത് നഗ്നമായ സെക്സ് ഒന്നും ഇല്ലാത്തതിൽ വായനക്കാരോട് ക്ഷമചോദിക്കുന്നു, എന്നിരുന്നാലും ഈ സംഭവങ്ങളിലെ നിരവധി ഭാഗങ്ങൾ ഒഴിവാക്കിയിട്ടു പോലും ഇത്രയെങ്കിലും എഴുതിയില്ലെങ്കിൽ കഥ അർത്ഥവത്താകില്ലാ എന്ന് തോന്നി. ഓർമ്മയുടെ നുറുങ്ങുകൾ പറയാനാണെങ്കിൽ ഇനിയും ഒരു 10 ഭാഗം എഴുതി നിറയ്ക്കാൻ ഉണ്ടാകും, പലതും ഞാൻ മറന്നു. പുതിയ ഇലകൾ വീണ് വീണ് പഴയ ഇലകൾ മണ്ണിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു. ഒരിക്കലും തിരിച്ചെടുക്കാനാകാത്തതുപോലെ – ഈ കഥയിൽ പറയുന്ന സംഭവങ്ങളുടെ ക്രമം ചിലപ്പോൾ ഒന്ന് മുമ്പും മറ്റൊന്ന് അതിനു ശേഷവും ആകാം. ചില കാര്യങ്ങൾ കഥയുടെ തുടക്കത്തിൽ പറയേണ്ടതായിരുന്നു, എന്നാൽ പലതും എഴുതി വന്നപ്പോഴാണ് ഒരു സംഭവത്തിൽ നിന്നും മറ്റൊന്നിലേയ്ക്ക് ഓർമ്മയുടെ വെങ്കല ശ്രവം ഒഴുകി ഇറങ്ങിയത്. )