Posted by തിരികെ പോരാൻ നേരം ശീല എൻ്റെ കയ്യിൽ നൽകിയത് 3,000 രൂപയായിരുന്നു.
ശീല: “ഇത് നിൻ്റെ പെർഫോമൻസിന് ഞാൻ തരുന്ന ബോണസാണ്. നമുക്കിനി ഇടയ്ക്കിടെ കാണാം.”
അന്ന് രാത്രി വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ കായംകുളത്തെ പഴയ ഇടവഴികൾക്ക് എന്നെ മനസ്സിലാകാത്തതുപോലെ തോന്നി. ഞാൻ മാറിയിരിക്കുന്നു. അതെ, ഞാൻ ഒരു ജിഗോളയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓
രണ്ട് അനുഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ എൻ്റെ ഭയം ഒരുതരം ആത്മവിശ്വാസത്തിന് വഴിമാറിയിരുന്നു. പകൽ സമയം തുണിക്കടയിൽ ഷർട്ടുകളും മുണ്ടുകളും മടക്കിവെക്കുമ്പോൾ, എൻ്റെ മനസ്സ് അടുത്ത ഫോൺ കോളിനായി കാതോർത്തു. ജയപ്രഭയും ശീലയും എന്നെ ഒരു രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചില്ല, മറിച്ച് അവരുടെ വിശ്വസ്തരായ സുഹൃത്തുക്കൾക്കിടയിൽ എന്നെ ഒരു ‘അമൂല്യ വസ്തുവായി’ പരിചയപ്പെടുത്തി.
അങ്ങനെയാണ് ആലപ്പുഴയിലെ പ്രശസ്തയായ ക്രിമിനൽ വക്കീൽ അഡ്വക്കേറ്റ് മീരയുടെ വിളി വരുന്നത്. 40 വയസ്സിന് താഴെ മാത്രം പ്രായമുള്ള മീര, കോടതി മുറികളിലെ കണിശതയ്ക്ക് പേര് കേട്ടവളായിരുന്നു.
മീര: “ഹലോ, ഞാൻ മീര. ജയ തന്ന നമ്പറാണ്. ഇന്ന് വൈകിട്ട് എനിക്ക് ആലപ്പുഴയിലെ എൻ്റെ ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൽ വരാൻ പറ്റുമോ?”
അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരുതരം അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു. ആജ്ഞാപിക്കുന്ന ശൈലി. ഞാൻ സമ്മതിച്ചു. അന്ന് വൈകിട്ട് കടയിൽ നിന്ന് സുഖമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് നേരത്തെ ഇറങ്ങി ഞാൻ ആലപ്പുഴയിലേക്ക് തിരിച്ചു.
കായൽ തീരത്തുള്ള മനോഹരമായ ഒരു ചെറിയ ബംഗ്ലാവായിരുന്നു അത്.
ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൻ്റെ പൂമുഖത്ത് മീര കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കോടതിയിലെ കറുത്ത ഗൗണിന് പകരം കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള ഒരു സ്ലീവ്ലെസ്സ് കുർത്തയായിരുന്നു അവരുടെ വേഷം. വലിയ വട്ടക്കണ്ണടയ്ക്കുള്ളിലൂടെ അവർ എന്നെ ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി.