Posted by കായംകുളത്തേക്കുള്ള ബസ്സിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ കായലിലെ കാറ്റ് എന്നെ തലോടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മൂന്ന് സ്ത്രീകൾ, മൂന്ന് ജീവിതങ്ങൾ. പക്ഷേ എല്ലാവരും എന്നിൽ തിരഞ്ഞത് ഒരേ കാര്യം തന്നെയായിരുന്നു – ആരും നൽകാത്ത പരിഗണനയും ശാരീരിക തൃപ്തിയും.
എൻ്റെ ബാങ്ക് ബാലൻസ് വർദ്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. വീട്ടിലെ കടങ്ങൾ ഞാൻ വീട്ടാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ, ഒരു സെയിൽസ്മാൻ്റെ വേഷം കെട്ടി ഞാൻ ഇനിയും എത്രനാൾ ഈ ഇരട്ടജീവിതം നയിക്കും?
🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓
ആലപ്പുഴയിലെ ആഡംബര ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൽ നിന്ന് മടങ്ങുമ്പോൾ എൻ്റെ കീശയിൽ 15,000 രൂപയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ പണത്തിൻ്റെ തിളക്കത്തിനിടയിൽ ഞാൻ മറന്നുപോയത് കായംകുളത്തെ ആ ചെറിയ തുണിക്കടയിലെ കണിശക്കാരനായ മാനേജരെയായിരുന്നു. ഓണത്തിരക്കുള്ള സമയത്ത് ഒരു സെയിൽസ്മാൻ അനുവാദമില്ലാതെ മുങ്ങുന്നത് ആ കടയെ സംബന്ധിച്ച് വലിയ കുറ്റമായിരുന്നു.
ആലപ്പുഴയിൽ നിന്ന് കായംകുളത്തെത്തുമ്പോൾ സമയം രാവിലെ പതിനൊന്ന് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തലേദിവസത്തെ ഉറക്കമില്ലായ്മയും യാത്രാക്ഷീണവും എൻ്റെ മുഖത്ത് നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കടയുടെ മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ തന്നെ അന്തരീക്ഷം വല്ലാതെ മാറിയതായി എനിക്ക് തോന്നി. ഓണത്തിരക്ക് അതിൻ്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലായിരുന്നു.
ആളുകൾ തിക്കിത്തിരക്കി തുണികൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
ഞാൻ പതുക്കെ കടയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി. കൗണ്ടറിലിരുന്ന മാനേജർ സോമൻ ചേട്ടൻ്റെ കണ്ണ് കൃത്യമായി എന്നിൽ പതിഞ്ഞു. ആ നോട്ടത്തിൽ കനലുകൾ എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സോമൻ ചേട്ടൻ: (ഉച്ചത്തിൽ)
“എവിടെയായിരുന്നുടാ നീ? ഇന്നലെ ഉച്ചയ്ക്ക് സുഖമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു പോയവൻ ഇപ്പോഴാണോ വരുന്നത്? ഫോൺ വിളിച്ചാൽ എടുക്കില്ല… നിന്നെ വിശ്വസിച്ച് ഈ സെക്ഷൻ ഏല്പിച്ച എന്നെ പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ!”