Posted by
കൈ നീട്ടി എന്റെ കവിളും കഴുത്തിലുമൊക്കെ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന ഉമിനീർ തുടച്ച ശേഷം അവരല്പം മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് കവിളിൽ അമർത്തിയൊരുമ്മ തന്നു….!
“മറക്കില്ല മായേച്ചി. ഈ ദിവസവും ഈ മുഖവും…!”!!
ആ രണ്ടേരണ്ടു വാക്കുകളിൽ എല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു..! പരിക്ഷീണമായ ആ കണ്ണുകൾ അതിലും കൂടുതലെന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു….!
ഞാനൊരു നിർവൃതിയോടെ അവരെ മെല്ലെ അണച്ച് ചേർത്തു. ആ തുടുത്ത് നിന്ന കവിളിൽ മെല്ലെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു….!
“മറക്കാൻ പറ്റാത്തത് ഇതുവരെയും ഞാൻ തന്നില്ലല്ലോ..എൻ്റെ മായേച്ചിയ്ക്ക്..!!’
ഒരു നിമിഷം എന്നിൽത്തന്നെ തറഞ്ഞു നിന്ന ആ കണ്ണുകൾ ഒരു നാണത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ മെല്ലെ പിടഞ്ഞു താഴ്ന്നു….!
തുടരും..
സ്നേഹപൂർവ്വം
കർണ്ണൻ 🙏