Posted by
ശാരദ അത് വേഗം വാങ്ങി ബാഗിലിട്ടു. “നന്ദി… നിങ്ങൾ ഇനി പൊയ്ക്കോ.”
“അത്ര വേഗം പോകാനോ?” സച്ചിൻ ടീച്ചറുടെ മറുവശത്ത് ഇരുന്നു. “ടീച്ചറേ, അജിത്തിന് ടീച്ചറുടെ ശരീരം മതി. പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്ക് അങ്ങനെയല്ല. ടീച്ചറെ ഒന്ന് സ്നേഹിക്കണം. ടീച്ചറുടെ ഈ ഒറ്റപ്പെടൽ ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകും. ഗൾഫിലുള്ള ആ കോന്തൻ വിളിക്കുമ്പോൾ തരാത്ത ഒരു സുഖം ഞങ്ങൾക്ക് തരാൻ കഴിയും.”
ശാരദയുടെ മുഖം ചുവന്നു. “നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? എന്റെ മകന്റെ പ്രായമല്ലേ ഉള്ളൂ നിങ്ങൾക്ക്?”
“പ്രായം വെറും നമ്പറല്ലേ ശാരദ…” രാഹുൽ ആദ്യമായി അവരെ പേര് വിളിച്ചു. അവൻ ടീച്ചറുടെ സാരിയുടെ പുറത്തൂടെ അവരുടെ തടിച്ച തുടകളിൽ പതുക്കെ കൈവെച്ചു. “ഈ ഉടൽ… ഇത് ഇങ്ങനെ വെറുതെ കളയാനുള്ളതാണോ? നോക്കൂ, ടീച്ചർ പോലും അറിയാതെ ടീച്ചറുടെ ശരീരം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ട്. അതൊരു ആഗ്രഹമല്ലേ?”
രാഹുലിന്റെ വിരലുകൾ സാരിക്കു മുകളിലൂടെ വൃത്തത്തിൽ ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി. ശാരദയ്ക്ക് തടയണമെന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ സ്പർശനത്തിന് ഒരു മാന്ത്രികതയുണ്ടായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി താൻ മിസ്സ് ചെയ്ത ഒരു പുരുഷ സാമീപ്യം. രാഹുലിന്റെ ശബ്ദം കൂടുതൽ താഴ്ന്നു, അതൊരു മന്ത്രണം പോലെ അവരുടെ കാതുകളിൽ പതിച്ചു.
“ടീച്ചറേ, നിതിൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാ… ഈ സാരിയിൽ കാണുന്നതിനേക്കാൾ വലിയൊരു നിധി ഇതിനുള്ളിൽ ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടല്ലേ?” സച്ചിൻ മുന്നിൽ നിന്ന് അവരുടെ സാരിത്തലപ്പിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“സച്ചിൻ… രാഹുൽ… അരുത്… ആരെങ്കിലും വരും,” ശാരദ വിതുമ്പലോടെ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരുതരം പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു.