Posted by
“വിനുവിനെ സഹായിക്കാൻ വന്നതാണോ അതോ തല്ലിപ്പൊളിക്കാനാണോ?” ടീച്ചർക്ക് ഇപ്പോഴും വിശ്വാസം വന്നിട്ടില്ല.
“അയ്യോ ടീച്ചറേ… പഴയതൊക്കെ പോട്ടെ. ഞങ്ങൾക്ക് ഈ വർഷം എങ്ങനെയെങ്കിലും പാസ്സാകണം. വിനുവിന്റെ കൂടെ ഇരുന്ന് പഠിച്ചാൽ നന്നാകുമെന്ന് തോന്നി,” സച്ചിൻ പറഞ്ഞു.
“പഠിക്കണം എന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ സഹായിക്കാം. പക്ഷേ അനാവശ്യമായ വർത്തമാനങ്ങൾ ഇവിടെ പാടില്ല. മനസ്സിലായല്ലോ?”
“അയ്യോ ടീച്ചറേ… അതൊക്കെ ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാം,” രാഹുൽ പറഞ്ഞു. “വിനു ഭാഗ്യവാനാണ്. വീട്ടിൽ ഇത്രയും നല്ലൊരു അന്തരീക്ഷം. ടീച്ചറുടെ ഈ വീട് കാണാൻ തന്നെ എന്ത് രസമാണ്. എല്ലാം നല്ല നീറ്റായിട്ട് കിടക്കുന്നു.”
രാഹുലിന്റെ സംസാരത്തിൽ ഒരുതരം സ്വാഭാവികതയുണ്ടായിരുന്നു. ശാരദയ്ക്ക് പതിയെ ആ കടുപ്പം കുറയുന്നത് പോലെ തോന്നി. “അതിപ്പോ… നമ്മൾ താമസിക്കുന്ന ഇടം വൃത്തിയായി വെക്കണമല്ലോ. വിനുവിന് അങ്ങനെയൊരു ശ്രദ്ധയൊന്നുമില്ല.”
“അതുകൊണ്ടല്ലേ ടീച്ചറേ ഞങ്ങൾ വന്നത്,” സച്ചിൻ ഇടയ്ക്ക് കയറി. “ഞങ്ങൾ ഇവനെ കുറച്ച് നന്നാക്കി എടുത്തോളാം. ടീച്ചർക്ക് ആ കാര്യത്തിൽ പേടി വേണ്ട. സത്യം പറഞ്ഞാൽ സ്കൂളിൽ ടീച്ചറെ കാണുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് പേടിയാണ്. പക്ഷേ ഇവിടെ കണ്ടപ്പോൾ… ഒരു ചേച്ചിയെപ്പോലെയുണ്ട്.”
ശാരദ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആരും കേൾക്കാത്ത, വളരെ നേർത്ത ഒരു ചിരി. “ചേച്ചിയോ? എനിക്ക് നിന്റെ അമ്മയുടെ പ്രായം കാണും.”
“അതൊക്കെ വെറുതെ പറയുന്നതാ ടീച്ചറേ,” അജിത്ത് കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു. “ടീച്ചറെ കണ്ടാൽ അത്രയൊന്നും തോന്നില്ല. എല്ലാവരും പറയാറുണ്ട്, ശാരദ ടീച്ചർ ക്ലാസ്സിൽ കയറുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക തെളിച്ചമാണെന്ന്.”