താൻ ഒരു ഇരയാണെന്ന ബോധം ഉള്ളിലുണ്ടെങ്കിലും, പുറമെ ശാന്തത പാലിക്കാൻ അവർ ശ്രമിച്ചു.
തിരികെ ഹാളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ശാരദയുടെ നടത്തത്തിൽ പഴയ ആ ഗമയുണ്ടായിരുന്നില്ല, പകരം ഒരുതരം വിധേയത്വം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ അജിത്തിന് കുറച്ച് അകലെയായി സോഫയിൽ വന്നിരുന്നു.
“ഇതാ ടീച്ചറെ ഞങ്ങൾ ഉദ്ദേശിച്ചത്,” നിതിൻ ചിരിച്ചു. “ഇപ്പോൾ ടീച്ചറെ കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയാ. ആ മഷി എഴുതിയ കണ്ണുകൾ കാണുമ്പോൾ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ദേഷ്യം ഒക്കെ പോയി.”
“ടീച്ചറേ, ചായ കിട്ടുമോ?” സച്ചിൻ ഒരു വികൃതിക്കുട്ടിയെപ്പോലെ ചോദിച്ചു.
ശാരദ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
ഹാളിൽ ശാരദ പോയ നിഴൽ മായും മുൻപേ ആ നാലുപേരും പരസ്പരം നോക്കി. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം വന്യമായ തിളക്കം പടർന്നിരുന്നു.
ചായയുണ്ടാക്കാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്ന ശാരദയുടെ ചലനങ്ങൾ ഓരോന്നും അവർ അരിച്ചുപെറുക്കി നിരീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.
നിതിൻ: (കണ്ണുകളിൽ ഒരു ഭ്രാന്തമായ തിളക്കത്തോടെ) “എടാ അജിത്തേ… നീ കണ്ടോ ആ ചരക്കിന്റെ ഒരു പോക്ക്? ആ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ ആ വലിയ കുണ്ടി ഇങ്ങനെ ആടി ഉലയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ട്രോൾ പോയി. സത്യം പറയാല്ലോ, എനിക്കിപ്പോൾ തന്നെ ആ പൂറിയെ ഇവിടിട്ട് പണ്ണണം. ആ കട്ടിലിലോട്ട് ഒന്നു പിടിച്ചു തള്ളിയാൽ തീരാവുന്ന പ്രശ്നമേയുള്ളൂ. എന്തിനാടാ ശനിയാഴ്ച വരെ കാക്കുന്നത്?”
സച്ചിൻ: “എടാ നീ ഒന്ന് വെയിറ്റ് ചെയ്യെടാ. ഇപ്പോഴത്തെ അവളുടെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ടില്ലേ? പേടിച്ചു വിറച്ചിരിക്കുകയാ. ബലമായി കേറി പിടിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ അവൾ ഉറഞ്ഞു തുള്ളും. അതിനേക്കാൾ രസം അവൾക്ക് കുറച്ച് സമയം കൊടുക്കുന്നതാ. ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ, ശനിയാഴ്ച അവൾ നമുക്ക് വേണ്ടി റെഡിയായി, സ്വമനസ്സാലെ ആ നൈറ്റി അഴിച്ചു മാറ്റുന്നത്. അത് ആലോചിക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഒരു ഫീൽ ഉണ്ടല്ലോ… അത് വേറെ തന്നെയാ.”