ശാരദ വിനുവിന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു ഒന്ന് കുലുക്കി. “നീ വീട്ടിൽ ഞാൻ മാത്രമേയുള്ളൂ എന്ന് മറക്കരുത്. ആ അജിത്തിന്റെയൊക്കെ കൂടെ നടന്നാൽ നിന്റെ ജീവിതം തീരും, മനസ്സിലായോടാ?”
”മനസ്സിലായി അമ്മേ,” വിനുവിന്റെ ശബ്ദം ഇടറി. അവൻ കരച്ചിൽ അടക്കിപ്പിടിച്ചു.
”ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ നീ നിന്റെ മുറിയൊക്കെ വൃത്തിയാക്കി വെക്ക്. അവർ അവിടെ ഇരുന്നു കാട്ടിക്കൂട്ടിയത് മുഴുവൻ എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നു. ഇനി അവന്മാരെ ഈ പടിക്കൽ കണ്ടു പോകരുത്. കണ്ടാൽ നിന്നെയും ഞാൻ അടിച്ചിറക്കും.”
വിനു ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ശാരദ ടീച്ചർ ഹാളിൽ തന്നെ നിന്നു. വിനുവിന്റെ നിസ്സഹായത അവരെ കൂടുതൽ സങ്കടപ്പെടുത്തി.
മകന് ഒരു തന്റേടമില്ലാത്തത് തന്റെ തെറ്റാണോ എന്ന് അവർ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. പക്ഷേ, അജിത്തും കൂട്ടരും തന്റെ ശരീരത്തിൽ സ്പർശിച്ചതും, ആ നോട്ടങ്ങളും ഒക്കെ അവർക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭയം നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ സമയം തന്റെ ഉള്ളിൽ നനവ് പടർന്നത് അവർ മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
മുറിക്കുള്ളിൽ ചെന്ന് കതകടച്ച വിനു പതുക്കെ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും അജിത്ത് നൽകിയ ആ ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു. അത് തിരികെ നൽകാൻ അവന്റെ മനസ്സനുവദിച്ചില്ല.
ടീച്ചർ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് അവർ തന്റെ വേഷം നോക്കി.
ബ്ലൗസിന്റെ ഉള്ളിൽ മുറുകി നിൽക്കുന്ന മുലകൾ, വിയർത്ത കക്ഷങ്ങൾ, വെളുത്ത വയറിലെ മടക്കുകൾ… അവർ പതുക്കെ സാരിയുടെ തലപ്പഴിച്ചു മാറ്റി. അജിത്തിന്റെ വിരലുകൾ സ്പർശിച്ച ഭാഗങ്ങളിൽ അവർ സ്വന്തം കൈകൾ കൊണ്ട് തലോടി. ഒരു ടീച്ചറുടെ സദാചാര ബോധവും ഒരു പെണ്ണിന്റെ അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹങ്ങളും ആ മുറിയിൽ പരസ്പരം പോരാടുകയായിരുന്നു.