ആ വെളുത്ത കക്ഷത്തിലെ വിയർപ്പിന്റെ തിളക്കം സച്ചിന്റെ കണ്ണുകളെ അവിടെ തറപ്പിച്ചു നിർത്തി.
രാഹുലിന്റെ ഇലയിൽ കറി വിളമ്പാനായി അവർ അല്പം കൂടി മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു. ആ സമയത്ത് സാരി അല്പം വഴുതി മാറി. അവരുടെ വെളുത്ത വയറിലെ മടക്കുകളും ആഴത്തിലുള്ള പൊക്കിൾച്ചുഴിയും രാഹുലിന്റെ മുഖത്തിന് തൊട്ടടുത്തെത്തി. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന ആ വയറിന്റെ ഗന്ധം അവനെ ഉന്മാദത്തിലാക്കി.
“ടീച്ചറുടെ കൈപ്പുണ്യം ഒന്ന് വേറെ തന്നെയാ. ഈ കറിക്ക് നല്ല മണമാണ്. ടീച്ചറെപ്പോലെ തന്നെ… ” രാഹുൽ സാവധാനം പറഞ്ഞു.
ശാരദ സാരി ഒതുക്കി. “നീ കഴിച്ചു നോക്ക് രാഹുൽ. എന്നിട്ട് മതി പുകഴ്ത്തൽ.”
നിതിൻ ഇരുന്നിരുന്നത് ടീച്ചർക്ക് അല്പം പിന്നിലായാണ്. അവർ കുനിഞ്ഞു ഓരോരുത്തർക്കും വിളമ്പുമ്പോൾ, സാരിയുടെ നേർത്ത മറയ്ക്കുള്ളിൽ തുള്ളിത്തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ വലിയ ചന്തികൾ അവന്റെ കണ്ണിന് വിരുന്നായി.
ഓരോ ചുവടിലും ആ ഉടൽ ഭാഗം താളാത്മകമായി ചലിക്കുന്നു.
“ടീച്ചറേ, ഈ മീൻ കറിക്ക് നല്ല എരിവുണ്ടല്ലോ,” നിതിൻ ചോദിച്ചു.
“കുറച്ചുണ്ട്. നിനക്ക് എരിവ് ഇഷ്ടമല്ലേ?” ശാരദ ചോദിച്ചു.
“എരിവ് ഇഷ്ടമാ ടീച്ചറേ. പക്ഷേ ഇത്രയും ചൂടിൽ ഇത് കഴിക്കുമ്പോൾ ദേഹമൊക്കെ വല്ലാതെ വിയർക്കും. ടീച്ചറെ നോക്കിയേ, ആകെ നനഞ്ഞു കുളിച്ചല്ലോ. ഞാൻ വിളമ്പാൻ സഹായിക്കാം.” അവൻ എഴുന്നേറ്റ് ടീച്ചറുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. സഹായിക്കാനെന്ന ഭാവത്തിൽ അവൻ തന്റെ കൈ ടീച്ചറുടെ അരക്കെട്ടിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് മുട്ടിച്ചു.