ശാരദ കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം മുഖം ഒന്നുകൂടി നോക്കി. മുടി ഒന്നുകൂടി അഴിച്ചിട്ട് അവർ ദീർഘമായി ശ്വസിച്ചു. അടുക്കളയിലെ ചൂടിലും അവരുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു തണുപ്പും മൊട്ടിട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു.
————————————————————-
വിനുവിന്റെ മുറിയിൽ അജിത്തും സംഘവും പുസ്തകങ്ങൾ തുറന്നു വെച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവരുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ പുറത്ത് ഹാളിലും അടുക്കളയിലുമായി നടന്നു നീങ്ങുന്ന ശാരദയിലായിരുന്നു.
ഓരോരുത്തരും ഓരോ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ഇടയ്ക്കിടെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി ടീച്ചറുടെ അരികിലെത്തി.
ആദ്യം പുറത്തിറങ്ങിയത് രാഹുലായിരുന്നു. വെള്ളം കുടിക്കാനെന്ന വ്യാജേന അവൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ശാരദ അവിടെ ഉച്ചയ്ക്കുള്ള കറിക്ക് കഷണങ്ങൾ നുറുക്കുകയായിരുന്നു. കനത്ത ചൂടിൽ അവരുടെ സാരിയുടെ പുറംഭാഗം വിയർപ്പിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.
”ടീച്ചറേ, നല്ല ചൂടാണല്ലേ? ഫാൻ ഇട്ടൂടെ ഇവിടെ?” രാഹുൽ ഫ്രിഡ്ജിനടുത്ത് നിന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ശാരദ തിരിഞ്ഞു നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. “അടുക്കളയിൽ എന്ത് ഫാനാടാ. വിയർക്കാതെ എന്ത് അടുക്കളപ്പണി.”
”അതൊക്കെ ശരിയാ, പക്ഷേ ടീച്ചറെപ്പോലെ ഒരാൾ ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഒരു വിഷമം. ഈ മീനൊക്കെ വെട്ടുമ്പോൾ കൈയ്യിൽ മണം പിടിക്കില്ലേ?” അവൻ പതുക്കെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.
ഷെൽഫിൽ നിന്ന് ഗ്ലാസ് എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൻ മനഃപൂർവ്വം അവരുടെ തോളിൽ ഒന്ന് ഉരസി. “സോറി ടീച്ചറേ, സ്ഥലം കുറവാ ഇവിടെ.”