Posted by അവർ ഒട്ടും പതറിയില്ല, അവന്റെ പിടുത്തത്തിൽ നിന്ന് കൈ പിൻവലിക്കാൻ തയ്യാറായതുമില്ല. പകരം, അവന്റെ ആ ബലമായ പിടുത്തത്തിനുള്ളിൽ കിടന്നുതന്നെ അവർ കൈപ്പത്തി ഒന്ന് തിരിച്ചുവച്ചു. ഇപ്പോൾ അവരുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ ആഞ്ഞുപിടയുന്ന നാഡിമിടിപ്പിന് മുകളിലായിരുന്നു. അവരുടെ മുഖത്ത് ആ ചിരി അപ്പോഴും അവിടെത്തന്നെയുണ്ട്, പക്ഷേ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത തിളക്കം നിറഞ്ഞിരുന്നു. “അരവിന്ദ് നിന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ?” കാറിനുള്ളിലെ നിശബ്ദതയിൽ അവർ പതുക്കെ ചോദിച്ചു. “വരുന്ന വഴിക്ക് എന്റെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും നിറവേറ്റിത്തരണമെന്ന്… എനിക്ക് എന്ത് വേണമെങ്കിലും.”
അരവിന്ദിന്റെ പേര് ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ടുള്ള അവരുടെ ആ ധൈര്യം ഗോകുലിനെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു. “സാറ് ഉദ്ദേശിച്ചത് ആഹാരം, വിശ്രമം അങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളാണ്, അല്ലാതെ…” അവൻ പറഞ്ഞുമുഴുവിച്ചില്ല. ഹൈവേയിലെ ആ വെളുത്ത വരകളിലേക്ക് മാത്രം കണ്ണുനട്ടാണ് അവൻ സംസാരിച്ചത്. ആ വരകളായിരുന്നു ആ നിമിഷം അവന്റെ ഏക ആശ്വാസം.
ഗീത ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “ എന്റെ കുട്ടാ, ഇതുമൊരു ആവശ്യമാണ്. വിശപ്പും ദാഹവും പോലെ എല്ലാ മനുഷ്യനും അത്യാവശ്യമുള്ളൊരു കാര്യം. ഇങ്ങനൊരു ആവശ്യത്തിൽ നിന്നാണ് നീ ഉണ്ടായത് തന്നെ.” അവന്റെ പിടുത്തത്തിനുള്ളിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് തന്നെ അവരുടെ വിരലുകൾ ഓരോ കുസൃതികൾ കാണിച്ചു. നീണ്ട നഖങ്ങൾ അവന്റെ പാന്റിനുള്ളിൽ കമ്പിയടിച്ചു നിൽക്കുന്ന നീണ്ട മുഴുപ്പിലൊന്ന് ഉരസി. ആ സ്പർശനം ഒരു കറന്റടിച്ചതുപോലെ അവന്റെ സർവ്വ നാഡികളെയും തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.