ഭക്ഷണത്തിനായുള്ള ക്യൂവിൽ ഞാനും ചേർന്നു, എനിക്ക് ആവശ്യമുള്ളതൊക്കെ പ്ലേറ്റിലേക്കു നിറക്കാനും തുടങ്ങി, വിളമ്പാൻ നിന്നിരുന്നത് അവിടത്തെ അയൽവാസികളായ ആൺകുട്ടികളും!!
പരിപ്പ് കറി വിളമ്പാൻ നിന്നിരുന്നത് കിച്ചുവായിരുന്നു, എന്നെ കണ്ടതും അവൻ്റെ മുഖത്തു ആക്കിയുള്ളൊരു ചിരി!! (എങ്ങനെ ചിരിക്കാതിരിക്കും?? കുറച്ചു മുമ്പല്ലേ, മനപ്പൂർവ്വമല്ലെങ്കിലും അവൻ്റെ സാധനം ഞാൻ കണ്ടുവെന്നും, അത് എൻ്റെ ഭർത്താവിനേക്കാൾ വലുതാണെന്നു ഞാൻ പറയാതെ പറഞ്ഞതു)
ഞാൻ അടുത്തെത്തിയതും,അവൻ തൃശൂർ സ്ലാങ് കടമെടുത്തു കൊണ്ട്, ഒരു കൈലിൽ കുറച്ചു പരിപ്പ് കറിയും നീട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടൊരു ചോദ്യം,, ‘ഇട്ടോട്ടെ’,, ചേച്ചിയേന്നു??’,
അവൻ വൃത്തികെട്ട രീതിയിലാണ് ചോദിക്കുന്നതെന്നു എനിക്ക് മനസ്സിലായി, അതുകൊണ്ടു ഞാൻ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ വെറുതെ എൻ്റെ പ്ലേറ്റ് അവനു നേരെ നീട്ടിപ്പിടിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു,,
കിച്ചു: അല്ല,, ചേച്ചി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല,, കുറേശെ ഇട്ടാൽ മതിയോ?? അതോ മുഴുവനും ഇടണോ?? അല്ലാ,, ചേച്ചിക്ക് എങ്ങനയാ ഇഷ്ടമെന്ന് വെച്ച അതുപോലെ ഇടാം,,,
കുറച്ചു മതി,,, ഞാൻ മുഖത്തു അല്പം ഗൗരവം വരുത്തി പതിയെ മറുപടി പറഞ്ഞു…
ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തു നല്ല വിശപ്പുണ്ട്,, വേണ്ടുമ്പോയൊക്കെ മടിക്കാതെ ചോദിക്കണേ,, നമുക്ക് ഇതിലൊക്കെ സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ,,
അതിനും ഞാൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല പകരം അവൻ്റെ മുഖത്തേക്കു കണ്ണുരുട്ടി ദേഷ്യത്തോടെ ഒന്ന് നോക മാത്രം ചെയ്തു (എന്തെങ്കിലും പറയാൻ എനിക്ക് ആത്മവിശ്വാസവും ഇല്ല, കാരണം കുറച്ചു മുമ്പല്ലേ അവരെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി പിടിക്കപ്പെട്ടത്, ഇപ്പോഴും ആ നാണക്കേട് എൻ്റെ മനസ്സിലുണ്ട്)