“വേണ്ട… നമുക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോയാ മതി… “..
എന്തോ ഒരു കെണി തനിക്കായി ഒരുങ്ങിയിരിപ്പുണ്ടെന്ന് സുഷമക്ക് ഉറപ്പായി..അതെന്താണെന്ന് ഒരൂഹവും കിട്ടിയതുമില്ല..ആ ഇരുപതിനായിരത്തിനെ പറ്റി തന്നോട് ചോദിക്കാത്തത് തന്നെ വലിയൊരു കെണിയാണ്..പക്ഷേ ചോദിച്ചിട്ടും പ്രത്യേകിച്ച് കാര്യമൊന്നുമില്ല.. തെളിവില്ലല്ലോ..താൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയിട്ടുമില്ല..ആ എ ടി എം കാർഡ് തന്റെ അലമാരയിൽ ഭദ്രമായി ഇരിപ്പുണ്ട്.. ചോദിച്ചാലും താൻ നിഷേധിക്കും.. ഒരിടത്തും ഇങ്ങേരത് പരാതിപ്പെടുകയുമില്ല..
“പിന്നെ സുഷമേ… ചെറിയൊരു പ്രശ്നമുണ്ടായി… നമ്മുടെ മറ്റേ അക്കൗണ്ടില്ലേ… അതീന്ന് പിന്നെയും കുറച്ച് പൈസ നഷ്ടപ്പെട്ടു…”..
ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ സുഷമയുടെ മുഖത്തേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ച് നോക്കി ദേവദാസ് പറഞ്ഞു..
“അയ്യോ, പിന്നെയും പൈസ പോയോ ഏട്ടാ… ?..എത്രയാ പോയത്… ?”..
പൈസ നഷ്ടപ്പെട്ട ആധിയോടെ സുഷമ ചോദിച്ചു… അവളുടെ ഭാവം കണ്ട് ദേവദാസ് ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു..
“ഉം… ഇപ്പോ ഒരാഴ്ചയായി… ഇരുപതിനായിരം തന്നെയാ ഇത്തവണയും പോയത്… നിനക്ക് വിഷമമാകണ്ടല്ലോന്ന് കരുതി പറയാതിരുന്നതാ… “..
“ഇതങ്ങിനെ വിട്ടാ പറ്റില്ല ഏട്ടാ… നമുക്ക് പോലീസിൽ പരാതി കൊടുക്കാം…”..
അത് കേട്ട് ദേവദാസിന് ഉറക്കെ ചിരിക്കാൻ തോന്നി..ആ അക്കൗണ്ടിൽ നിന്ന് പണം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ താൻ പരാതി കൊടുക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പുള്ള സുഷമയാണീ പറയുന്നത്..