അവൻ പതുക്കെ താളം വീണ്ടെടുത്തു. ഓരോ തവണ അവൻ ആഞ്ഞു തള്ളുമ്പോഴും അമ്മുവിന്റെ ശരീരം ബെഡിൽ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. ആ പുതിയ വഴിയുടെ വന്യമായ സുഖത്തിൽ അമ്മു തന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് അജ്മൽ തന്റെ ആവേശം മുഴുവൻ പകർന്നു നൽകുകയായിരുന്നു.
അജ്മൽ തന്റെ അരക്കെട്ട് ഒന്നുകൂടി ആഞ്ഞു തള്ളി. അവന്റെ ആ കനത്ത പൗരുഷം ആ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ ഓരോ ഇഞ്ചായി തുളഞ്ഞു കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ അപ്രതീക്ഷിത മർദ്ദത്തിൽ അമ്മുവിന്റെ മുഖം വേദന കൊണ്ട് വല്ലാതെ ചുളിഞ്ഞു. അവൾ ബെഡിലെ തലയിണയിൽ തന്റെ പല്ലുകൾ അമർത്തി കടിച്ചുപിടിച്ചു.
അമ്മു: (വേദനയോടെ നീറിക്കൊണ്ട്) “ആാാ… അജൂ… മതി… വേണ്ടടാ… എനിക്ക്… എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല. അവിടെ നല്ല വേദന… പ്ലീസ്… ഒന്ന് നിർത്ത്!”
അവൾ വേദന കൊണ്ട് ബെഡിൽ കൈകാലുകൾ ഇട്ട് പിടയുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും അറിയാതെ ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ ബെഡ്ഷീറ്റിലേക്ക് ഇറ്റുവീണു. അജ്മൽ ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് നിശ്ചലനായി നിന്നു. അവൻ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു ചുംബനം നൽകി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
അജ്മൽ: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) “അമ്മൂ… ഒന്ന് സഹിക്കൂ പ്ലീസ്… ആ മുറുക്കം കാരണമാണ് നിനക്ക് വേദനിക്കുന്നത്. ഈ എണ്ണ ഉള്ളതുകൊണ്ട് പതുക്കെ ശരിയാകും. നീ ശ്വാസം നന്നായി വിട്… എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്ക്. നിന്റെ ഈ ചൂട്… എനിക്ക് ഇത് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലടാ…”