Posted by
അമ്മുവിന്റെ ആ പ്രശംസയും അവളുടെ വിരലുകളുടെ സ്പർശനവും അജ്മലിനെ ആകെ ഉലച്ചു കളഞ്ഞു. അവൻ എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ വിയർത്തു.
അജ്മൽ: “അമ്മൂ… നീ ഇങ്ങനെ തൊടുമ്പോൾ… എനിക്ക് എന്തോ ഒരു നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് പോലെ തോന്നുന്നു. നീ ഈ ഡ്രസ്സും ഇട്ട് എന്റെ ഇത്ര അടുത്തിരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പേടിയുണ്ട്.”
അമ്മു: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി) “പേടിയോ? എന്തിനാ അജൂ പേടിക്കുന്നത്? നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ഈ മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ. മഹേഷേട്ടൻ അവിടെ നല്ല കൂർക്കം വലിച്ച് ഉറങ്ങുകയാണ്, ഹൻസിയാണെങ്കിൽ ബോധമില്ലാതെയും. അപ്പോൾ പിന്നെ ഈ പേടിയുടെയൊക്കെ ആവശ്യമുണ്ടോ? നിന്റെ ഈ ഉറച്ച മസിൽ പോലെ നിന്റെ മനസ്സിനെയും ഒന്ന് ഉറപ്പിച്ചു നിർത്താൻ നോക്ക് മോനേ!”
അമ്മുവിന്റെ ആ കുസൃതി കലർന്ന സംസാരം അജ്മലിന്റെ ഉള്ളിലെ മടിയെയും പേടിയെയും പതുക്കെ പുകച്ചു പുറത്തു ചാടിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ അവനെ കൂടുതൽ പ്രകോപിപ്പിക്കാനായി അവന്റെ നെഞ്ചിലെ പേശികളിലേക്ക് തന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ അമർത്തി വെച്ചു.
അമ്മുവിന്റെ വിരലുകൾ തന്റെ നെഞ്ചിൽ താളം പിടിക്കുമ്പോൾ അജ്മലിന്റെ ഉള്ളിലെ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും പതുക്കെ അഴിഞ്ഞു വീഴാൻ തുടങ്ങി. ബിയറിന്റെ ലഹരിയും അമ്മുവിന്റെ വശ്യമായ സാമീപ്യവും അവന് മുൻപെങ്ങുമില്ലാത്ത ഒരു ധൈര്യം നൽകി. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ വസ്ത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി.