മഹേഷിന്റെ ഫ്ലാറ്റിലെത്തിയപ്പോൾ അമ്മു നേരെ ഫ്രിഡ്ജിനടുത്തേക്ക് പോയി രണ്ട് തണുത്ത ബിയർ ബോട്ടിലുകൾ എടുത്തു. മഹേഷ് കിടക്കുന്ന മുറിയിൽ നിന്നും അവന്റെ കൂർക്കംവലി കേൾക്കാമായിരുന്നു.
അമ്മു അജ്മലിനെ കൂട്ടി മഹേഷ് ഇല്ലാത്ത രണ്ടാമത്തെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിൽ ചാരി.
രണ്ടുപേരും ആ മുറിയിലെ ചെറിയ സോഫയിൽ അരികിലിരുന്നു. അമ്മു ബിയർ തുറന്ന് അവന് കൊടുത്തു. തണുത്ത ബിയറിന്റെ ആദ്യത്തെ സിപ്പ് അകത്തെത്തിയപ്പോൾ അജ്മലിന്റെ മടി പതുക്കെ മാറാൻ തുടങ്ങി. അവൻ ഇടയ്ക്കിടെ അമ്മുവിന്റെ ആ വശ്യമായ വസ്ത്രത്തിലേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അജ്മൽ: “അമ്മൂ… എനിക്ക് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഈ വേഷം… ഇത് മഹേഷേട്ടൻ സമ്മതിക്കുമോ നീ ഇടുന്നത്? ഇത് വല്ലാതെ ബോൾഡ് ആണല്ലോ.”
അമ്മു: “അതിനെന്താ അജൂ? മഹേഷേട്ടന് ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒരുങ്ങുന്നത് ഇഷ്ടമാണ്. ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അങ്ങനെയുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല. എന്തേ… നിനക്ക് ഇത് കണ്ടിട്ട് വല്ലാതെ തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
അജ്മൽ: (മടിയോടെ) “അതല്ല… ഈ വസ്ത്രത്തിന് പുറകിൽ ഒന്നുമില്ലല്ലോ. ബാക്ക് മുഴുവൻ ഇങ്ങനെ തുറന്നു കിടക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ… എനിക്കറിയില്ല, നാട്ടിലൊന്നും ആരും ഇങ്ങനെ ധരിക്കാറില്ലല്ലോ. നിന്റെ ആ നോട്ടവും ഈ വേഷവും കൂടി ചേരുമ്പോൾ ശരിക്കും ആളാകെ മാറിപ്പോകുന്നു.”
അമ്മു ബിയർ കുപ്പി ചുണ്ടോടടുപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ അജ്മലിനെ കൂടുതൽ കുഴപ്പിക്കാനുള്ള എന്തോ ഒന്ന് ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.