അമ്മുവിന്റെ വിളി കേട്ടപ്പോഴാണ് അജ്മലിന് സ്വബോധം വന്നത്. അവൻ പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് ഞെട്ടി, വല്ലാതെ ചമ്മിയതുപോലെ മുഖം താഴ്ത്തി.
അജ്മൽ: “ആ… ആ… സോറി അമ്മൂ… ഞാൻ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു പോയി. ദാ വരുന്നു.”
അവൻ വേഗം വന്ന് ഹൻസിയുടെ മറുവശത്ത് പിടിച്ചു. രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് ഹൻസിയെ സാവധാനം ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. നടക്കുമ്പോഴും അമ്മുവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഉരസലും അജ്മലിനെ വല്ലാതെ പൊള്ളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഹൻസിയെ ബെഡിൽ കിടത്തിയപ്പോഴും അവന്റെ നോട്ടം അമ്മുവിൽ തന്നെയായിരുന്നു.
ഹൻസിയെ സുരക്ഷിതമായി ബെഡിൽ കിടത്തിയ ശേഷം അമ്മു അവൾക്ക് മുകളിൽ പുതപ്പ് വലിച്ചിട്ടു. മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ ഹൻസി അപ്പോഴേക്കും ഗാഢനിദ്രയിലേക്ക് വഴുതിവീണിരുന്നു. മുറിയിൽ ഇപ്പോൾ അമ്മുവും അജ്മലും മാത്രം. ആ നിശബ്ദതയിൽ അജ്മലിന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത അമ്മുവിന് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
അമ്മു: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “അജൂ, മഹേഷേട്ടൻ കാണിച്ചതിന് ഞാൻ സോറി പറയുന്നു. ആവേശത്തിൽ അവൻ ഓരോന്ന് ചെയ്ത് കൂട്ടിയതാ. പാവം ഹൻസിക്ക് അത് താങ്ങാനുള്ള ശേഷിയില്ലായിരുന്നു എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചില്ല.”
അജ്മൽ പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവന്റെ നോട്ടം ഇപ്പോഴും അമ്മുവിന്റെ ആ വശ്യമായ രൂപത്തിൽ തങ്ങിനിൽക്കുകയാണ്.
“അതൊന്നും സാരമില്ല അമ്മൂ. മഹേഷേട്ടൻ ഒരു വൈബിന് ചെയ്തതല്ലേ. പിന്നെ ഹൻസിക്ക് ഇത് ആദ്യത്തെ അനുഭവമാ, അതിന്റെ ഒരു പ്രശ്നമേയുള്ളൂ. നീ വിഷമിക്കണ്ട.”