എങ്കിലും ഇടയ്ക്കിടെ “ഹൻസീ… ആ ഷോട്ട് ഒന്നൂടെ എടുത്താലോ?” എന്ന് അവൻ പിച്ചും പേയും പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ അജ്മൽ ഹൻസിയെ കിടത്താൻ പാടുപെടുന്നത് അമ്മുവിന് കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഹൻസി അപ്പോഴും ഉറക്കെ ചിരിക്കുകയും പാട്ടുപാടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
അമ്മു പതുക്കെ മഹേഷിന്റെ ചെരുപ്പും ഷർട്ടും ഊറ്റി അവനെ നേരെ കിടത്തി. അവൻ നല്ല ഉറക്കത്തിലായി എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം,
അമ്മു തന്റെ വസ്ത്രമൊക്കെ ഒന്ന് ഒതുക്കി ശരിയാക്കി. ഹൻസിയുടെ അവസ്ഥ എന്താണെന്നും അജ്മലിന് എന്തെങ്കിലും സഹായം വേണോ എന്നും അറിയാൻ അമ്മു അവരുടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോകാനായി വാതിൽ തുറന്നു.
മുറിയിൽ ഉറക്കത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുക്കുന്ന മഹേഷിനെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി അമ്മു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
അമ്മു പതുക്കെ അവരുടെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ വാതിൽ തള്ളി തുറന്നു. കതവ് പാതി ചാരിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ തന്നെ ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് ഹൻസി ‘വാള്’ വെക്കുന്ന ശബ്ദം അമ്മു കേട്ടു. അവൾ വേഗം അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു.
ബാത്റൂമിൽ ഹൻസി തളർന്ന് ഇരിക്കുകയാണ്. അജ്മൽ അവളുടെ മുടി പുറകോട്ട് മാറ്റിപ്പിടിച്ച് അവളെ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അവന്റെ മുഖത്ത് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാത്ത ഒരു പരിഭ്രമമായിരുന്നു.
അമ്മു: “അയ്യോ ഹൻസീ… ഇതെന്തൊരു പരുവമാ ഇത്! അജൂ, നീ മാറി നിന്നേ… ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.”