Posted by
—
ഗ്രാമത്തിൽ ആളുകൾ നോക്കാൻ പഠിച്ചവരാണ്.
ഒരു വൈകിട്ട് കുഞ്ഞച്ചന്റെ ഭാര്യ casually പറഞ്ഞു,
“അടുത്ത തോട്ടത്തിലെ പയ്യൻ ഇവിടെ വരാറുണ്ട്. എന്താ കാര്യം?”
മേരി വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു, “വെള്ളം ചോദിക്കും. ചിലപ്പോൾ ചെറിയ സഹായം.”
“ശരി,” അവൾ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവളുടെ കണ്ണിൽ സംശയം.
ആ ദിവസം മേരിക്ക് ഒരു ചെറിയ അസ്വസ്ഥത.
താൻ തെറ്റ് ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. പക്ഷേ ആളുകളുടെ കണ്ണ് ചിലപ്പോൾ തെറ്റില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളെയും മങ്ങിയതാക്കും.
—
ഒരു മഴയുള്ള വൈകിട്ട് ഷിബിൻ വീട്ടുമുറ്റത്ത് നിന്നു.
“ചേച്ചി, മഴ തോരും ഇവിടെ നിന്നോട്ടെ ?”
“അതിനെന്താടാ .”
അവൾ അടുക്കളയിൽ തിരക്കിലായിരുന്നു. അവൻ വാതിൽക്കൽ നിന്നു സംസാരിക്കും.
“ചേച്ചി, നിങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ കോട്ടയം ഭാഗം ഓർമ്മ വരും.”
“എന്താ?”
“അവിടത്തെ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് ഒരു ശൈലി ഉണ്ടല്ലോ. സംസാരിക്കുമ്പോൾ… കണ്ണ് നേരെ നോക്കും.”
മേരി അവനെ നോക്കി.
“അത് നല്ലതല്ലേ?”
“നല്ലതാണ്,” അവൻ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ചിലപ്പോൾ അതൊരു അപകടവുമല്ലേ .”
“എന്ത് അപകടം?”
“ആ കണ്ണിൽ പെടുന്നവർക്ക്.”
അവൾ ചിരിച്ചു. “നീ ഒരുപാട്സി നിമ കാണുന്നുണ്ടോ?”
സംഭാഷണം ഇങ്ങനെയാണ് നീളുന്നത്. തുറന്ന പ്രണയവാക്കുകൾ ഇല്ല. പക്ഷേ സൂചനകൾ. അവൻ വാക്കുകൾ കൊണ്ട്കളിയാക്കും. അവൾ അതിനെ നിർത്താതെ വിടും. ചിലപ്പോൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തിരിച്ചു മറുപടി പറയും. അതിൽ അവൾക്ക് ഒരു സന്തോഷം തോന്നും — ഒരാൾ തന്നെ ആഗ്രഹത്തോടെ നോക്കുന്നു എന്ന ബോധം.