Posted by ഞങ്ങൾ പതുക്കെ, സുഖമായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു – വയറു നിറയ്ക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലാത്ത നിശബ്ദത.സിൽക്കി സ്റ്റൂവിൽ മുക്കിയ മൃദുവായ അപ്പം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ, ഞങ്ങൾ ഒരുപാട് സംസാരിച്ചു.
“നിനക്കറിയോ” അവൾ ചായ മെല്ലെ കുടിച്ചുകൊണ്ടു എന്നോടായി പറഞ്ഞു..
“പ്രണയത്തിന് കാലാവധി ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നു,”
“ഇപ്പോൾ?” ഞാൻ മൃദുവായി ചോദിച്ചു.
അവൾ എന്നെ നോക്കി – ശരിക്കും നോക്കി – ഇനി ലജ്ജയില്ല, പക്ഷേ ധൈര്യത്തോടെ തുറന്നു പറഞ്ഞു ഭയമില്ലാതെ
“ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ല.”
ഒരു നേരിയ പുഞ്ചിരി അവളുടെ ചുണ്ടുകളുടെ കോണുകളിൽ സ്പർശിച്ചു. ഭക്ഷണത്തിനുശേഷം ഞങ്ങൾ മേശ വൃത്തിയാക്കി പാത്രങ്ങളൊക്കെ കഴുകിയ ശേഷം ഞാൻ പറഞ്ഞു
“ലതി…ഇന്ന് എനിക്ക് നിന്റെ ഒരുപാട് ഫോട്ടോകൾ എടുക്കണം, പക്ഷേ പോസുകൾ അല്ല… നമ്മൾ മാത്രം.. എങ്ങിനെ ആണോ…അങ്ങിനെ”
ലതിക കൈകൾ തുടച്ചു ടവ്വൽ പൊതിഞ്ഞ തോളിൽ കൗതുകം മാറി താൽപ്പര്യം തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളോട് കൂടി എന്നെ നോക്കി..
“ശരി,”
അവൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു പറഞ്ഞു.
അങ്ങിനെ അന്നത്തെ ദിവസം ഞങ്ങളുടെ സാധാരണ നിമിഷങ്ങൾ ഞാൻ ഒപ്പിയെടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ചിരി , തമാശ എല്ലാം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ എല്ലാം പകർത്തി. അവളും ഇടയ്ക്കു എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് കാമറ വാങ്ങി എന്നെയും ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങിനെ ഉച്ചക് ആയപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ ഒരു സാൻഡ്വിച് ഉണ്ടാക്കി കഴിച്ചു.
അവൾ ഇടയ്ക്കു റൂമിൽ പോയി നയിറ്റി മാറ്റി ഒരു ഷോർട്സും ഷർട്ടും ഇട്ടുകൊണ്ട് വന്നു … പിന്നീട് ഞങ്ങൾ അന്ന് കൂടെയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ എൻജോയ് ചെയ്യാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും കളി ആക്കിയും തമാശ പറഞ്ഞും ടിവി കണ്ടും ഞങ്ങൾ സമയം ചെലവഴിച്ചു.