Posted by തനിമ ഞെട്ടലോടെ പിന്നോട്ട് മാറി.
“സാർ… ഇതെന്താ? ഇവിടെ… ഇവിടെ ഒരു കസേര പോലുമില്ലല്ലോ . ബാത്റൂം പോലും ഗ്ലാസ് ആണ്. എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല സാർ.”
ശിവപ്രസാദ് പതുക്കെ വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു.
“റിലാക്സ് തനിമ… ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, ഇവിടെ റൂം ഫുൾ ആണ്. കിട്ടിയത് ഇതാണ്. ഈ റിസോർട്ടിലെ ഏറ്റവും എക്സ്പെൻസീവ് ആയ റൂമാണിത്. പിന്നെ ബാത്റൂം ഗ്ലാസ് ആണെന്ന് വെച്ച് നീ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നോക്കില്ലല്ലോ.”
അയാൾ പതുക്കെ ബെഡിലേക്ക് ഇരുന്നു. ആ സ്പ്രിംഗ് ബെഡ് അയാളുടെ ഭാരത്തിൽ ഒന്ന് താഴ്ന്നു പൊങ്ങി.
“നോക്കൂ തനിമ, പുറത്തെ കാറ്റും മഴയും കണ്ടില്ലേ? വലിയ ഇടിയും മുഴങ്ങുന്നുണ്ട് . ഈ സമയത്ത് നമ്മൾ പുറത്തിറങ്ങിയാൽ മരണം ഉറപ്പാണ്. ഈ മുറിയിൽ വേറെ ഫർണിച്ചർ ഒന്നുമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് എനിക്ക് ഈ ബെഡിൽ തന്നെ കെടക്കേണ്ടി വരും. എന്നാലും നിനക്ക് ബെഡിന്റെ അപ്പുറത്തെ അറ്റത്ത് കിടക്കാമല്ലോ ഡബിൾ ബെഡ് അല്ലേ . .”
.
ശിവപ്രസാദ് അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ തനിമയുടെ കാതുകളിൽ ഒരു ഇരമ്പലായിരുന്നു. ആ വലിയ മുറിയിൽ, ആർത്തലയ്ക്കുന്ന മഴയ്ക്കും ഇടിയുടെ മുഴക്കത്തിനുമിടയിൽ അയാളുടെ വാക്കുകൾ അവളിൽ വലിയൊരു പ്രകമ്പനം ഉണ്ടാക്കി.
ബെഡിന്റെ ഒരറ്റത്ത് താൻ കിടക്കു മ്പോൾ, മറ്റേ അറ്റത്ത് അയാൾ… ഈ ചിന്ത തന്നെ അവളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”ദൈവമേ… ഏന്തൊരു കഷ്ടവാ ഇതൊക്കെ ഇതൊക്കെ ആരേലും അറിഞ്ഞാൽ . ഹരിയേട്ടൻ ഇപ്പോൾ വീട്ടിൽ ഞാൻ സുരക്ഷിതയാണെന്ന് കരുതി സമാധാനമായി ഉറങ്ങുകയാവും. എന്റെ ഈ അവസ്ഥ അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞാൽ… ഇല്ല, എനിക്ക് അയാളെ ഈ ബെഡിൽ കിടത്താൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ പുറത്തെ മഴയും ഇടിയും… അയാൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്, ഈ രാത്രിയിൽ പുറത്തിറങ്ങുന്നത് ആത്മഹത്യയ്ക്ക് തുല്യമാണ്. ഈ വെളുത്ത ഷർട്ടിനുള്ളിൽ എന്റെ ഹൃദയം ഇടിക്കുന്നത് അയാൾ കാണുന്നുണ്ടാകുമോ? എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഈ വിറയൽ അയാൾ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടാകുമോ?”