Posted by
“നി… നിധി മലയിലേക്കുള്ള… ആ വഴിയിൽ വെച്ച്… നമ്മൾ കണ്ട… ആ പെണ്ണ്…”
അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും എന്റെ നെഞ്ചിൽ വലിയൊരു ആന്തൽ ഉണ്ടായി. ഒരു നിമിഷം ഹൃദയം നിലച്ചുപോയതുപോലെ. ആ രാത്രിയിലെ പേടിപ്പിക്കുന്ന ഓർമ്മകൾ എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി.
“നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ…? എവിടെ…?”
കൃതിക അവളെ തട്ടി വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.
റോസ് പതിയെ തല വെട്ടിച്ച്, ഞങ്ങളുടെ വണ്ടിയുടെ തൊട്ടു സൈഡിൽ നിർത്തിയിട്ടിരുന്ന ഒരു കറുത്ത കാറിലേക്ക് നോക്കി.
ഞാനും അങ്ങോട്ട് നോക്കി.
നോക്കിയ നിമിഷം ഞാൻ തറഞ്ഞുപോയി.
ആ കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിലെ വിൻഡോ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തിയിട്ടിരിക്കുകയാണ്. അതിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തലയിട്ട് കിടക്കുന്ന, അഴിച്ചിട്ട മുടിയും വശീകരിക്കുന്ന സൗന്ദര്യവുമുള്ള ആ രൂപം…
അതെ… സംശയമില്ല. അത് അവൾ തന്നെ.
ആ സുന്ദരിയായ രാക്ഷസി.
അവളുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞിരിക്കുകയായിരുന്നു, കാറ്റിൽ മുടിയിഴകൾ പാറിപ്പറക്കുന്നു. കണ്ടാൽ ആരും ഒന്ന് നോക്കിപ്പോകുന്ന സൗന്ദര്യം. പക്ഷേ ആ സൗന്ദര്യത്തിന് പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അപകടം എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.
ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെയും അൽപ്പം ഭയത്തോടെയും നോക്കിനിൽക്കെ, സിഗ്നൽ പച്ചയായി.
പെട്ടെന്ന് ആ കറുത്ത കാർ മുന്നോട്ടെടുത്ത്, ഞങ്ങൾക്ക് പോകേണ്ടിയിരുന്ന വഴിക്ക് നേരെ എതിർവശത്തുള്ള റോഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു പോയി.
എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ സ്തബ്ധനായി ഇരിക്കാനേ എനിക്ക് സാധിച്ചുള്ളൂ….