അതി ജീവിതൻ [ലോഹിതൻ]

” ങ്ങും… മകനെക്കായിലും ഭേദമാണ് അച്ഛൻ.. ”

ചന്ദ്രന്റെ മനസ്സിൽ കാമം അഗ്നി പർവതം പോലെ പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ വെമ്പി നിൽക്കുകയാണ്..

തന്റെ മരുമകളുടെ , കഴച്ചു പൊട്ടി നിൽക്കുന്ന കൊഴുത്ത പെണ്ണിന്റെ കൈയിലാണ് തന്റെ കുണ്ണ..

ഇവളുടെ സാമീപ്യം അപർശനം ഒക്കെ ഈ പ്രായത്തിൽ തനിക്ക് കിട്ടിയ മഹാ ഭാഗ്യമാണ്..

ഇതിനു വേണ്ടി ഇനിയുള്ള ജീവിതം മുഴുവൻ ആ കാലടിയിൽ സമർപ്പിച്ചു കിടക്കാൻ താൻ തയ്യാറാണ്..

അൽപനേരം ചന്ദ്രന്റെ കുണ്ണയിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കി കളിച്ചപ്പോഴേ അവൾക്ക് ഒരു കാര്യം മനസിലായി..

തന്റെ പൂറ്റിലേക്ക് ഇടിച്ചു കയറാനുള്ള ബലമൊന്നും കിളവന്റെ പറിക്കില്ല..

എന്നാൽ തീരെ തളർന്നു ചുരുങ്ങി കിടക്കുകയല്ല.. ശ്രമിച്ചാൽ തിരുകി കയറ്റാം..

അതുകൊണ്ട് തനിക്ക് വലിയ സുഖമൊന്നും കിട്ടാൻ പോകുന്നില്ല..

തന്നെ കുണ്ണയിൽ കോർത്ത് നിർത്തുന്ന ഒരു കാട്ടു കുതിരയാണ് തനിക്ക് വേണ്ടത്…

” അച്ഛാ ഇതിങ്ങനെയേ കിടക്കത്തോള്ളോ.. പഴംപൊലെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ.. ഇതുകൊണ്ട് ഒരു കാര്യവും നടക്കില്ല.. ”

അല്പം പരിഹാസം കലർത്തിയ വാക്കുകൾ ചന്ദ്രന്റെ ആവേശത്തെ കെടുത്തിക്കളഞ്ഞു..

അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊരു സഹസത്തിനു മുതിരണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നിപ്പോയി..

ചന്ദ്രന്റെ മുഖത്തെ ഭാവ മാറ്റം ശ്രദ്ധിച്ച വേണി പറഞ്ഞു..

” അച്ഛൻ ഒരാണല്ലേ.. എന്തെല്ലാം വഴികളിൽ ഒരു പെണ്ണിനെ സുഖിപ്പിക്കാൻ കഴിയും ഒരു പുരുഷന്..

അച്ഛൻ വാ.. നമുക്ക് മുറിയിലേക്ക് പോകാം..

ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നു വെളിയിൽ ഇറങ്ങിയ ഉടനെ വീണ്ടും ഉടുത്തിരുന്ന ടൗവൽ അഴിച്ചു കളഞ്ഞ വേണി ചന്ദ്രനോട് ചേർന്നു നിന്നിട്ട് പറഞ്ഞു..