സമയം ഏഴിനോട് അടുക്കുന്നു.
പെട്ടെന്ന് അടുത്തൊരു കാൽപെരുമാറ്റം. നോക്കുമ്പോ ചന്ദ്രേട്ടൻ നടന്നു വരുന്നു.
സാരിയുടെ പല്ലു നീങ്ങി, ബ്ലൗസ്സിൽ നിന്നു പുറത്തേക്ക് കാണാവുന്ന മുലചാലിലും നോക്കിയാണ് അയാളുടെ വരവ്. ഞാനത് വേഗം നേരെയിട്ട് നിവർന്നു.
“മോളെ പണിയൊന്നും തീർന്നില്ലേ..?”
കയ്യിലൊരു ടോർച്ചും ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് അയാൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
ചുമലിലെ പിന്ന് മാറ്റിയതിനു ശേഷം വയറും മുലയും കാണുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു സാരിയുടെ കിടപ്പ്. അയാളുടെ നോട്ടം ഇടുപ്പിലേക്ക് നീളുമ്പോ ഞാനതു നേരെയിട്ടു.
ഇയാൾ ഇപ്പോളെന്തിനാ ഇങ്ങോട്ടേക്കു വന്നതെന്ന് ചിന്തയാണ് മനസ്സിൽ.
ചന്ദ്രേട്ടന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അമ്മ അടുക്കളപ്പുറത്തേക്ക് വന്നു.
“ആ ചന്ദ്രനോ…?”
“അതെ ചേച്ചി..!”
“പണിയൊക്കെ തീരുന്നേയുള്ളു ചന്ദ്രാ.. ഇപ്പൊ ഇവളല്ലേ ഉള്ളൂ.!!”
അത് കേട്ട് ചന്ദ്രേട്ടൻ എന്നെയും അമ്മയെയും മാറി മാറി നോക്കി.
“നീ ഇരിക്ക്..ഞാൻ ചായയെടുക്കാം..”
“ഇരിക്കാനൊന്നും സമയമില്ല ചേച്ചി. ഞാൻ ചുമ്മാ ഇങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങിയതാ. വേണേൽ എന്തെങ്കിലും സഹായിക്കാം.!”
“എന്തായാലും ഞാൻ ചായ ഇടാം..!”
“ആയിക്കോട്ടെ..!”
അയാൾ വീണ്ടും എന്നെ നോക്കി.
“മോളെ സാധങ്ങളൊന്നും ഇവിടെ വെക്കേണ്ട ആ ഷെഡിലേക്ക് മാറ്റിയേക്ക്. വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാത്ത കാലമാണ്..!”
അമ്മയുടെ സ്വരം.
ഞാൻ തല കുലുക്കി.
“ചന്ദ്രൻ നിന്നെ സഹായിക്കും..”
ചന്ദ്രനോടായി പറഞ്ഞ് അമ്മ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.
സഹായത്തിന് ആരെയെങ്കിലും നോക്കി നിൽക്കുവാരുന്നു എന്ന് തോന്നും അമ്മയുടെ പറച്ചിൽ കേട്ടാൽ.