Posted by ഒരു രാത്രി ഗോകുൽ അവളെ വിളിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആകുലതയുണ്ടായിരുന്നു.
ഗോകുൽ: “ചിത്രാ… ഞാൻ നിന്റെ പുതിയ ഫോട്ടോ കണ്ടു. നിന്റെ ലുക്ക് ഒക്കെ പാടെ മാറിയല്ലോ? എന്തോ, എനിക്ക് നിന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റുന്നില്ല. നീ ശരിക്കും ഓക്കെയല്ലേ?”
ചിത്ര ഒരു തമാശരൂപേണ അത് തള്ളിക്കളഞ്ഞു.
ചിത്ര: “അയ്യോ ഗോകുൽ, ഇതൊക്കെ ഒരു കോളേജ് ലൈഫ് അല്ലേ? ഇവിടെ എല്ലാവരും ഇങ്ങനെയാണ്. നഗരത്തിൽ ജീവിക്കുമ്പോൾ നമ്മളും കുറച്ചൊക്കെ മാറണ്ടേ? നീ അതോർത്ത് ടെൻഷൻ അടിക്കണ്ട.”
ഗോകുൽ: “ഹ്മ് , നിനക്കെന്തോ മാറ്റമുണ്ടല്ലോ? എന്താ പതിവില്ലാത്തൊരു സന്തോഷം?” അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ നേരിയൊരു സംശയം കലർന്നിരുന്നു.
ചിത്രയുടെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു. “അയ്യോ, അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല ഗോകുൽ . എനിക്കെപ്പോഴും സന്തോഷമാണല്ലോ. ചിലപ്പോൾ കോളേജിലെ സ്ട്രെസ്സ് കുറഞ്ഞതുകൊണ്ടാവും.” അവൾ നിസ്സാരമായി തള്ളിക്കളയാൻ ശ്രമിച്ചു.
“ഉം , വേറെന്തെങ്കിലും…?” ഗോകുൽ തുടർന്നു, അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ എന്തോ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ.
“എന്താ നീ ഈ പറയുന്നത്? എനിക്കെന്ത് മാറ്റം വരാൻ? നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് ചിന്തിക്കുകയാണ്.” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംഭാഷണം മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. “നിനക്ക് തിരക്കല്ലേ, അതോണ്ട് കാണാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ വിഷമമാണോ?”
ഗോകുൽ കുറച്ചുനേരം മൗനമായിരുന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, “ആയിരിക്കാം ചിത്ര. എനിക്ക് തോന്നിയതാവാം.” അവൻ അത് വിശ്വസിച്ചെന്ന് നടിച്ചെങ്കിലും, അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സംശയത്തിന്റെ വിത്ത് വീണിരുന്നു. ചിത്ര അതറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, അവന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ ഭയം നിറച്ചു.