Posted by
മഹേഷിന് ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വികാരം തോന്നി. സഹതാപവും അതേസമയം അവൻ ചതിക്കപ്പെട്ടതിൽ ഒരു ചെറിയ ആശ്വാസവും.
മഹേഷ്: “അമ്മൂ… അവൻ മുമ്പ് കാണിച്ച ആ ആവേശമൊന്നും ഇപ്പോൾ കാണിക്കുന്നില്ലേ? നിനക്ക് വേണ്ടി ബാംഗ്ലൂർ വരെ വന്നവൻ അല്ലേ അവൻ?”
അമ്മു: “അതൊക്കെ വെറും അഭിനയമായിരുന്നു ഏട്ടാ. ബാംഗ്ലൂരിൽ വന്നതും കൂടെ നടന്നതും ഒക്കെ ഒരു സുഖത്തിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാകുന്നു. ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവന് പേടിയാകുന്നു. ആദ്യത്തെ തവണ അവൻ ചതിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാതെ സങ്കടം വന്നിരുന്നു, പക്ഷെ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് കരയാൻ പോലും തോന്നുന്നില്ല. വെറും മടുപ്പ് മാത്രം.”
അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ആദ്യത്തെ പ്രണയതകർച്ചയിലെ ആ ആഘാതമില്ലായിരുന്നു. പകരം ലോകത്തോടും പുരുഷന്മാരോടും തോന്നുന്ന ഒരുതരം അവജ്ഞയായിരുന്നു.
മഹേഷ്: “നീ സമാധാനപ്പെട് അമ്മൂ. അവൻ അർഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നീ എന്തിനാ അവനെ ഓർത്ത് വിഷമിക്കുന്നത്? നീ എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ, അവന് നിന്നെക്കാൾ നിന്റെ ഫിഗറിനോടാണ് ഇഷ്ടമെന്ന്… അവൻ അത് ആസ്വദിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ നോക്കുന്നതാവാം.”
അമ്മു: “അതെ ഏട്ടാ… ഞാൻ ഒരു വിഡ്ഢിയായിപ്പോയി. എല്ലാവരും എന്റെ ശരീരത്തെയാണ് നോക്കുന്നതെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ വീണ്ടും ചതിക്കപ്പെട്ടു. എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ആരോടെങ്കിലും സംസാരിക്കണം എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ മഹിയേട്ടനെ മാത്രമേ എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നുള്ളൂ. എന്നെ വെറുക്കില്ലാത്ത, എന്നെ കളിയാക്കാത്ത ഒരാൾ ഏട്ടൻ മാത്രമാണ്.”