Posted by
അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ആ മൂക്കുത്തിയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.
ഞാൻ: “വില നോക്കണ്ടടി. നിന്റെ ആ ചെറിയ മൂക്കിന് ഇത് നല്ല ഭംഗിയായിരിക്കും. നീ ഒന്ന് വെച്ച് നോക്കിക്കേ.”
അവൾ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ പോയി നിന്നു. നിലവിലുള്ള മൂക്കുത്തി മാറ്റി ആ ഡയമണ്ട് മൂക്കുത്തി അണിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക ഐശ്വര്യം വന്നതുപോലെ. അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു. സങ്കടവും സന്തോഷവും കലർന്ന ആ ചിരി എന്റെ ഉള്ളിലെ സ്നേഹത്തെ ഉണർത്തി.
അമ്മു: “ഏട്ടൻ എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്നത്? ഞാൻ ഇതിനൊന്നും അർഹയല്ലെന്ന് ഏട്ടന് അറിയില്ലേ?”
അവൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു. ആ നിമിഷം കാമത്തേക്കാൾ ഉപരി അവളോടുള്ള കരുതൽ ആയിരുന്നു എന്റെ ഉള്ളിൽ. പക്ഷേ, എന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന അടുത്ത സമ്മാനം ഞങ്ങളുടെ ഈ അന്തരീക്ഷത്തെ വീണ്ടും മാറ്റാൻ പോകുന്ന ഒന്നായിരുന്നു.
അവൾ അറിയാതെ ഞാൻ ആ രണ്ടാമത്തെ ബോക്സ് പുറത്തെടുത്തു.
ഞാൻ: “മൂക്കുത്തി കണ്ട് കരഞ്ഞാൽ മതിയോ? ഇത് കൂടെ നോക്ക്…”
ഞാൻ ആ വലിയ ബോക്സ് അവളുടെ മുന്നിൽ തുറന്നു. തിളങ്ങുന്ന ആ സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം ബോക്സിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് തൂങ്ങിക്കിടന്നു. അത് കണ്ടതും അമ്മു വീണ്ടും തരിച്ചുപോയി. വജ്രത്തേക്കാൾ ഉപരി, ആ അരഞ്ഞാണം എന്തിനാണ് ഞാൻ വാങ്ങിയതെന്ന് അവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും അതിന്റെ അർത്ഥം അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.