Posted by അമ്മു: “ആദ്യം ഞാൻ ഹോസ്റ്റലിൽ തന്നെയായിരുന്നു ഏട്ടാ. പക്ഷേ ഹോസ്റ്റലിലെ ആ നിയന്ത്രണങ്ങളും ചിട്ടകളും എനിക്ക് വല്ലാതെ മടുപ്പായി തോന്നി. അന്നൊക്കെ അവൻ എന്നെ കാണാൻ ബാംഗ്ലൂർ വരാറുണ്ടായിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് അവൻ ഈ ഐഡിയ പറയുന്നത്… ‘നമുക്ക് എന്തിന് ഇങ്ങനെ ഒളിച്ചു കാണണം, നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് താമസിച്ചൂടെ’ എന്ന്.”
അവൾ പതുക്കെ തന്റെ നഖം കടിച്ചു കൊണ്ട് തുടർന്നു.
ഞാൻ: “എന്നിട്ട്? നീ അപ്പോൾ തന്നെ സമ്മതിച്ചോ?”
അമ്മു: “ആദ്യം എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു ഏട്ടാ. നാട്ടിൽ അറിഞ്ഞാലുള്ള അവസ്ഥ ഞാൻ ആലോചിച്ചു. പക്ഷേ ബാംഗ്ലൂർ അങ്ങനെയല്ലല്ലോ… ഇവിടെ ആരും ആരെയും ശ്രദ്ധിക്കില്ല. അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു, ‘നമുക്ക് ഒരു ഭാര്യയെയും ഭർത്താവിനെയും പോലെ കഴിയാം, ആരും ചോദിക്കില്ല’ എന്ന്. അവന്റെ ആ വാക്കുകളിൽ ഞാൻ വീണുപോയി. അങ്ങനെയാണ് ഹോസ്റ്റലിലെ വാർഡനോട് കള്ളം പറഞ്ഞ് ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങിയത്.”
അവൾ പറയുന്നത് കേട്ട് എന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു പിടച്ചിലായിരുന്നു. ഒരു മുറിക്കുള്ളിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായി കഴിഞ്ഞ ആ നിമിഷങ്ങൾ എന്റെ കൺമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു.
അമ്മു: “ഞങ്ങൾ ഒരു വൺ ബി.എച്ച്.കെ ഫ്ലാറ്റ് എടുത്തു. ആദ്യത്തെ കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ ഒരു സ്വപ്നം പോലെയായിരുന്നു. രാവിലെ അവൻ എനിക്ക് ചായ ഉണ്ടാക്കി തരും, വൈകുന്നേരം ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യും. ശരിക്കും ഒരു കൊച്ചു കുടുംബം. പക്ഷേ ആ സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയപ്പോൾ… ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ എല്ലാ വേലിക്കെട്ടുകളും തകർന്നു പോയി ഏട്ടാ.”