ഫൈസി അല്പം ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു.
”ക്ഷമിക്കണം, പെസ്റ്റ് കൺട്രോൾ നടക്കുന്നത് കൊണ്ട് വേറെ നിവർത്തിയില്ല. നാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞേ ക്ലാസ് തുടങ്ങൂ എന്നാണല്ലോ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. അതുവരെ നിങ്ങൾക്ക് പുറത്ത് എവിടെയെങ്കിലും അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യേണ്ടി വരും,”
വാർഡൻ കൈമലർത്തി.
കോളേജ് വരാന്തയിലൂടെ തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോൾ ഐഷുവിന്റെ മുഖം വാടിയിരുന്നു.
”ഇനിയിപ്പോ എന്താ ചെയ്യാ കാക്കു? നമുക്ക് നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. ” അവൾ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
”നീ പേടിക്കണ്ടെടി… നമുക്ക് തൽക്കാലം ടൗണിൽ നല്ലൊരു ഹോട്ടൽ മുറി എടുത്ത് നിൽക്കാം. ക്ലാസ് തുടങ്ങാൻ ഇനിയും നാല് ദിവസമുണ്ടല്ലോ. രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് ഇവിടെ റെഡി ആവുമെന്നല്ലേ പറയുന്നേ..അത് വരെ നമുക്ക് ബാംഗ്ലൂർ ഒന്ന് കറങ്ങുകയും ചെയ്യാം, എന്താ?”
ഫൈസി അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“അത് പൊളിക്കും കാക്കു! എന്നാ വേഗം നടക്ക്, എനിക്ക് നല്ലോണം വിശക്കുന്നുണ്ട്.”
ബാഗുകളുമായി അവർ ബുള്ളറ്റിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. ഒരു ഹോട്ടൽ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി ഫൈസി വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.
നഗരത്തിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി അത്യാവശ്യം സൗകര്യങ്ങളുള്ള ഒരു ഹോട്ടലിൽ ഫൈസി മുറിയെടുത്തു. അവിടെ നിന്ന് കോളേജിലേക്ക് 30 കിലോമീറ്റർ ദൂരം ഉണ്ട്. അടുത്തെവിടെയും വെടിപ്പായ ഒരു ഹോട്ടൽ കിട്ടാനില്ല.
ബാഗുകളുമായി ലിഫ്റ്റിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ തന്നെ ഫൈസി ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചു; ലിഫ്റ്റിലുണ്ടായിരുന്ന രണ്ടു യുവാക്കൾ ഐഷുവിനെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു.