Posted by “എൻ്റെ മോൻ ഇപ്പോ ഭക്ഷണം കഴിക്ക്. വേറൊരു പണിയും ഇപ്പോ എടുക്കണ്ട.”
എനിക്കറിയാം അമ്മ വളഞ്ഞു എന്ന്. പക്ഷേ അമ്മയ്ക്ക് പേടിയാണ്, ആരെങ്കിലും അറിയുമോ എന്ന്. ഏതെങ്കിലും ഒരു രാത്രി അമ്മയുടെ കൂടെ കിടക്കാൻ പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. അമ്പലത്തിൽ പോയി പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ടുണ്ട്. നടന്നില്ല!
ഒന്നും നടന്നില്ലെങ്കിലും ഞങ്ങൾ നല്ലരീതിയിൽ അടുത്തു. പക്ഷേ ജീവിതമാണല്ലോ, അതിനോടു പൊരുത്തപ്പെട്ട് നമ്മൾ മുന്നോട്ട് പോകണമല്ലോ….
ഡിഗ്രി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് പല എക്സാമുകൾ എഴുതി ഞാൻ നാട്ടിലെ ബാങ്കിൽ സ്റ്റാഫായി ജോലിക്ക് കയറി. സ്റ്റാഫിൽ നിന്ന് മാനേജർ പദവിയിലേക്ക്! അത്യാവശ്യം സാമ്പത്തികം ഒക്കെ ആയപ്പോൾ ഒരു നല്ല കുട്ടിയെ കല്യാണം കഴിച്ചു.
അമ്മ തന്നെയാണ് മുൻകൈയെടുത്ത് എൻ്റെ കല്യാണം നടത്തിയത്. സന്തോഷകരമായി ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോയി. എന്നാലും അമ്മയെന്ന നിഷിദ്ധ കനിയെ ഞാൻ മറന്നില്ല. ഞാനും അമ്മയും പഴയതുപോലെ ആരും കാണാതെ തൊട്ടും തലോടിയും നിഷിദ്ധചുവയോടെ സംസാരിച്ചും ജീവിച്ചു പോന്നു.
വൈകിട്ട് ഒരു 9 മണിയായപ്പോൾ ആരതി വിളിച്ചു. ഉത്സവം അടിപൊളിയാണെന്നും വരുന്നോ എന്നും ചോദിച്ച്. ഞാൻ അടുത്ത ദിവസമേ പോകുന്നുള്ളൂ എന്നും പറഞ്ഞ് ഒഴിവായി. അർദ്ധരാത്രിയ്ക്കാണ് ബാലെ തുടങ്ങുന്നത്. അത് വെളുപ്പിന് 4 മണി എങ്കിലും ആകും കഴിയാൻ. അത് വരെ വീട്ടിൽ ഞാനും അമ്മയും മാത്രം. ഓർത്തപ്പോഴേക്കും കുളിരുകോരി. പക്ഷേ അമ്മ സമ്മതിച്ചാൽ മാത്രമേ എന്തെങ്കിലും നടക്കൂ.
ചെയ്യാൻ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന പണികൾ എല്ലാം തീർത്ത് അമ്മയും ഞാനും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ഓരോ കുശലാന്വേഷണങ്ങൾ പറഞ്ഞ് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.
സമയം രാത്രി പതിനൊന്നായി. കിടക്കാനുള്ള സമയം! എൻ്റെയുള്ളിൽ പെരുമ്പറ മുഴങ്ങി തുടങ്ങി.