സുതാര്യമായ തടവറ 4 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

Posted by

നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഡോക്ടർ ഇന്ന് ഈ വൃത്തികെട്ട മനുഷ്യന്റെ മുന്നിൽ അയാളുടെ ഉടുമുണ്ട് ധരിച്ചു നിൽക്കേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു.

​വക്കച്ചൻ: (പരിഹാസത്തോടെ) “എന്താ ഡോക്ടറേ… കണ്ണുതള്ളിപ്പോയോ? എന്റെ ഈ സാധനത്തിൽ ഇരുന്ന് തുള്ളാൻ നിനക്ക് കൊതിയായോ?

എങ്കിൽ വാ… നിന്റെ ആ വലിയ ഹോസ്പിറ്റലിലെ സർജന്മാർക്കൊന്നും തരാൻ കഴിയാത്ത സുഖം ഇന്ന് ഈ വക്കച്ചൻ നിനക്ക് തരും. ഇങ്ങോട്ട് അടുത്ത് വാടി!”

​നതാഷ പേടിച്ചു മടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വക്കച്ചൻ ആക്രോശിച്ചു. ആ ശബ്ദത്തിൽ അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി. വേറെ വഴിയില്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്ന കാലുകളോടെ അവൾ ആ കട്ടിലിന്റെ അരികിലെത്തി.

മുലകൾക്ക് മുകളിൽ കെട്ടിയിരുന്ന മുണ്ട് അഴിഞ്ഞുപോകാതിരിക്കാൻ കൈകൾ കൊണ്ട് അത് മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് അവൾ അയാളുടെ വശത്ത് ഇരുന്നു.

​വക്കച്ചന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ നഗ്നമായ തോളുകളിലൂടെ ചലിപ്പിച്ചു.

അയാളുടെ നഖങ്ങൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ വേദന കൊണ്ട് കണ്ണുകളടച്ചു. തന്റെ മുഷിഞ്ഞ മുണ്ട് ചുറ്റി  ഈ സൗന്ദര്യധാമം തന്റെ അരികിലിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അയാൾ ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ ചിരിച്ചു.

​വക്കച്ചൻ: “ഹോ… നിന്റെ ഈ ശരീരം! ഇത് ഇത്രയും കാലം ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടതാണ്. ഈ മുണ്ട് പോലും നിന്റെ മേനിയിൽ തട്ടുമ്പോൾ കുളിരുകോരുവാണ് ഡോക്ടറേ…”

​അയാൾ പെട്ടെന്ന് കൈ നീട്ടി അവളുടെ മുലകളിൽ പിടിക്കാൻ ആഞ്ഞു. നതാഷ ഭയത്തോടെ അവിടെ നിന്നും വലിഞ്ഞു മാറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വക്കച്ചൻ വിട്ടില്ല.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *