Posted by ഞാൻ : ഒന്നുല്ല സാറെ. ഞാൻ എല്ലാം മൻഡേയ് വെക്കാം.
സർ : അത് പോട്ടെ… താൻ എന്താ പ്രശ്നം എന്ന് പറയൂ. നമുക്ക് പരിഹരിക്കാം.
ഞാൻ : ഏയ്. കൊഴപ്പല്ല സർ. പ്രശ്നം ഒന്നുല്ല. ഞാൻ ഓക്കെ ആകും.
സർ : എന്താ ബ്രേക്കപ്പ് ആണോ?
കളിക്കാരൻ ഇട്ടിട്ടു പോയി എന്നൊള്ളത് ഒരു മെനയില്ലാത്ത വർത്താനം ആയതു കൊണ്ട് ഞാൻ ബ്രേക്പ്പിന് തലയാട്ടി.
സർ : ഹഹ,, അത്രേയുള്ളൂ..
അതിനാണോ ശില്പ ഇങ്ങനെ തല കുനിച്ചു നടന്നിരുന്നത്. അവനോട് പോകാൻ പറ. അതിലും നല്ലത് വേറെ വരും.
ഞാൻ : അതെ.
സർ : അവൻ തന്നെ ഉപയോഗിച്ചൊന്നുമില്ലല്ലോ? പൈസ? മറ്റെന്തെങ്കിലും?
ഞാൻ : ഏയ് പൈസ ഒന്നും പോയില്ല.
സർ: ഭാഗ്യം. അപ്പോ പിന്നെന്താണ് മറക്കാൻ പാട്? വീട്ടുകാർക്ക് അറിയാമായിരുന്നോ?
ഞാൻ : ഇല്ല.
സർ : പിന്നെ? അവൻ നിന്നെ പ്ലക്കി വിട്ടോ?
ഞാൻ ഞെട്ടി സാറിനെ നോക്കി. ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട അധ്യാപകനാണ് വിനോദ് സർ. ഏത് പ്രശ്നം വന്നാലും കൂടെ നിൽക്കുന്ന സർ. ആ ആളാണ് ഇപ്പോ എന്റെ മുന്നിൽ കയ്യും കെട്ടി നിന്നു കുസൃതി ചിരിയോടെ ഈ ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നത്. അൻപത് വയസിനും മേലെയുണ്ട് സാറിന്.
സർ: ശരി തമാശ വിട്..
എന്താ നിന്റെ വിഷമം പറ…
നമുക്ക് സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ഇരുന്നു സംസാരിക്കണോ?
ഞാൻ : ഒന്നുമില്ല സർ. ഒരു മിസ്സിംഗ്. അത്രേയുള്ളൂ. അത് മാറിക്കോളും.
സർ : എന്താ ശരിക്കും മിസ്സിംഗ്?
ഞാൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു. മിസ്സിംഗ് പൂറിനാണെന്ന് എങ്ങനെ പറയും?
പെട്ടന്ന്, ഞാനൊട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു നിമിഷം സർ എന്റെ കവിളിൽ പിടിച്ചു. ഞാൻ ഞെട്ടി മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആ കണ്ണിൽ കാമം ആണോ വാത്സല്യം ആണോ എന്നെനിക്ക് സംശയം തോന്നി.