എന്തുചെയ്യണം എന്നൊരു രൂപവുമില്ല.
ഗേറ്റിന്റെ അടുക്കൽ ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ നോക്കി.
ശോഭനയാണ്..
അവൾ ലാപ്ടോപ് മടക്കി വച്ചു.
ചെരുപ്പഴിച്ചു സാധാരണ സ്റ്റാൻഡിൽ വക്കാറുള്ള അവൾ ഇന്ന് പടിമേൽ തന്നെ ചെരുപ്പ് ഉപേക്ഷിച്ചു.
അകത്തേക്ക് കയറിവന്നു രമ്യയോട് അരി വേവായോ എന്നുമാത്രം ചോദിച്ചു.
രാഹുലിന്റെ തലയിൽ ഒരുമ്മയും കൊടുത്ത് മുറിയിൽ കയറി കതകടച്ചു.
രമ്യ സ്ഥബ്ധയായി നിൽക്കുകയാണ്.
അമ്മക്കിതെന്തു പറ്റി..
രമ്യ പെട്ടെന്ന് അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു, ഒരു ചായ ഉണ്ടാക്കി ശോഭനയുടെ മുറിയുടെ വാതിലിൽ മുട്ടി.
ലോക്ക് ചെയ്തിരുന്നില്ല.
ശോഭന ഉടുത്തിരുന്ന സാരിയോടുകൂടി കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയാണ്. കൈത്തണ്ട എടുത്തു നെറ്റിയിൽ വച്ചിരിക്കുന്നു.
” അമ്മേ… ചായകുടിക്ക്. ”
” മ്മ് അവിടെ വച്ചേക്ക് ”
” എന്തുപറ്റി തല വേദനിക്കുന്നുണ്ടോ..? ”
രമ്യ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു.
“ഞാനൊരു പാരസെറ്റമോൾ തരട്ടെ ”
ശോഭന ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
രമ്യ പെട്ടെന്ന് മേശവലിപ്പ് തുറന്നു ഗുളികയെടുത്തു, ജഗ്ഗിലെ വെള്ളം ഒരു ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകർന്നു അതുമായി വന്നു.
” ഇപ്പൊ ഈ ചായ കുടിക്കേണ്ട.. തല്ക്കാലം ഈ മരുന്ന് കഴിക്ക്. ഒന്നുറങ്ങി എണീക്കുമ്പോൾ ശരിയാകും. ”
ശോഭന എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.
പിന്നിൽ കെട്ടി വച്ചിരുന്ന തലമുടി നെറ്റിയിലേക്ക് വീണിരുന്നു.
രമ്യ കഴുത്തിലും നെറ്റിയിലും കൈ വച്ചു നോക്കി.
‘ ചെറിയ പനിയുണ്ട്’
” ഞാൻ പോയി ഈ പാൽചായമാറ്റി ഒരു ചുക്കുകാപ്പി ഇട്ടുകൊണ്ട് വരാം. അത് കുടിച്ചാൽ ഒന്ന് ഉഷാറാകും. ”
ശോഭന വീണ്ടും കട്ടിലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.